Verð­launa­skáldið Gerður Kristný segir að Slauf­un­ar­menn­ing sé ekki ný af nál­inni í færslu á Facebook-síðu sinni – og telur hún að þetta hug­tak, Slauf­un­ar­menn­ing, sé bara tekin alvar­lega ef hún bein­ist „að karldónum.“

Slauf­un­ar­menn­ing – eða Cancel culture eins og hún heitir á eng­il­sax­nesku – hefur verið mikið á milli tann­anna á fólki í tengslum við #metoo-bylgj­urnar. Ein­hverjir hafa bent á það að dóm­stólar göt­unnar ættu ekki megi ekki ráða örlögum fólks með þessum hætti. Hins vegar benda aðrir á að ef rétt­ar­kerfið bregst þolendum ofbeldis aftur og aftur sé eðli­legt að hinn svo­kall­aði dóm­stóll göt­unnar taki af skarið og kveði upp sinn dóm.

Slauf­un­ar­menn­ing mætti skil­greina sem útskúfun ein­stak­linga vegna sjón­ar­miða og hegð­unar, og er rétt­lætt hverju sinni vegna sam­fé­lags­legra sjón­ar­miða eða í bar­áttu fyrir ein­staka hópa í sam­fé­lag­inu, svo dæmi séu nefnd.

Gerður Kristný segir að Slauf­un­ar­menn­ing verði „fyrst alvar­leg þegar hún bein­ist að karldónum. Hingað til hefur hún beinst að konum sem eru of hlægi­legar, hall­æris­legar, alvar­legar, ljótar, skoð­a­naglaðar eða gagn­rýnar til að þau ,,sem vilja taka láta taka sig alvar­lega“ geti fjallað um verkin þeirra eða sýnt þeim til­hlýði­lega virð­ingu.“

Gerður Kristný nefnir dæmi í lok færslu sinnar um hvernig þessi menn­ing hefur komið við hana sjálfa: „Kveðja frá kon­unni sem aldrei er boðið í við­töl í einn menn­ing­ar­þátta RÚV eftir að hafa bent einum umsjón­ar­manna á kynja­mis­rétti í við­kom­andi þætti árið 2004.“