„Honum hefur verið tekið gríð­ar­lega vel,“ segir hann. „Enda rosa­lega góður borg­ari á ferð, í raun fyrsti almenni­lega djúp­steikti kjúklinga­borg­ar­inn sem við erum með á mat­seðli. En það sem gerir hann svona sér­stak­lega góðan er að við notum læra­kjöt, sem er bæði feitt og safa­ríkt, og setjum það svo í nachos- rasp.“

Að sögn Jóhann­esar á þessi vel heppn­aða nýj­ung á mat­seðli sér fal­lega sögu því borg­ar­inn er sam­starfs­verk­efni sem Ham­borg­arafa­brikkan og Stefán Karl Stef­áns­son heit­inn fóru af stað með. „Forsagan er sú að Stefán stofn­aði snjall­býli, Sprettu ehf. fyrir svolitlu síðan. Merki­legt fyr­ir­tæki sem ræktar svo­kall­aðar sprettur sem eru litlar mat- og krydd­jurtir sem verða ekki stórar eins og þessar jurtir sem þú sérð í búðum og eru fyrir vikið bragð­miklar og fullar af nær­ing­ar­efnum. Það var útgangs­punkt­ur­inn í sam­starf­inu. Stefán lang­aði að vekja athygli á þessu með því að velja með okkur góðar sprettur á nýjan borg­ara á Fabrikkunni.“

Jóhannes segir að verk­efnið hafi hins vegar lagst í dvala þegar í ljós kom að Stefán glímdi við alvar­leg veik­indi. „Ári eftir að Stefán féll frá hafði Steinunn Ólína Þor­steins­dóttir, ekkja hans, sam­band. Henni fannst kom­inn tími til að klára verk­efnið.“

Kokkateymi veit­inga­stað­ar­ins, undir stjórn Eyþórs Rún­ars­sonar, hófst því handa með þeim Stein­unni Ólínu og Soffíu Stein­gríms­dóttur hjá Sprettu við að þróa borg­ar­ann. Fyrir val­inu urðu pikkl­aðir gul­rót­ar­strimlar og svo tvenns­konar sprettur: Klif­ur­bauna­gras, sem Jóhannes segir að sé villt spretta sem minni í útliti á hárið á Alberti Einstein og Red Rambo, bragð­mikil spretta sem hafi verið í sér­stöku upp­á­haldi hjá Stefáni, en hún er notuð í botn­inn á borg­ar­anum og út í majónesið sem útskýrir bleikan lit þess. „Steinunn Ólína bætti svo við upp­skrift að döðlu- og lauk-chutney og Eyþór „tvíkaði“ hana aðeins til. Her­leg­heitin eru síðan borin fram með stökkum frönskum og nýrri teg­und af brauði. Útkoman er einn mest seldi borg­ar­inn okkar frá upp­hafi.“

Stefán Karl – Síðasta kvöld­mál­tíðin.

Borg­ar­inn ber heitið Stefán Karl – Síðasta kvöld­mál­tíðin en Jóhannes segir hug­mynd­ina vera frá Stefáni Karli sjálfum komin. „Hann stakk upp á því við okkur. Hann var svo æðru­laus gagn­vart dauð­anum. Grín­að­ist með hann alveg fram á síð­ustu stundu og missti aldrei húmor­inn. Okkur finnst því við hæfi að halda heit­inu, það er í hans anda.“

Nóg að gera

Ham­borg­arafa­brikkan hefur verið lunkin við að koma með sniðug heiti á rétti sína. Er von á fleiri slíkum á næst­unni? „Klárlega. Þetta er eitt­hvað sem við reynum að gera tvisvar til fjórum sinnum á ári, búa til skemmti­legar teng­ingar við dæg­ur­hetjur og fólk sem Íslend­ingum þykir vænt um,“ svarar Jóhannes hress í bragði. „Það er þegar kom­inn langur listi af góðum hug­myndum en ekki búið að negla neitt niður.“

Spurður hvort fleira standi til segir hann að það sé búið að vera í nógu að snú­ast í sumar. „Það hefur verið líf­legt á úti­svæði Fabrikk­unar við Kringl­una, væg­ast sagt, stappað nán­ast alla daga, sér­stak­lega þegar sést til sólar og svo auð­vitað hina dag­ana líka, enda skjól­sælt svæði.  Annars er bara bjart fram undan.“

Stúdió Birtíngur
Í sam­starfi við Ham­borg­arafa­brikk­una