Fæðingartíðnin í Kína aldrei lægri

14,6 milljón börn fædd­ust í Kína í fyrra, 500 þús­und færri en árið 2018. Þetta mun vera þriðja árið í röð þar sem fæð­ingum fækkar og hafa þær ekki verið færri í sjö ára­tugi, fyrir utan árið 1961, þegar hung­ursneyð ríkti í land­inu.

Fæð­ing­ar­tíðnin, 10,48 fæð­ingar á hverja þús­und íbúa, hefur aldrei verið lægri.

Á Englandi og Wales var fæð­ing­ar­tíðnin 11,1 fæð­ing á hverja þús­und íbúa, sú lægsta frá því skrán­ing hófst árið 1938, en fæð­ing­ar­tíðnin er hvergi lægri en í Singa­pore; 8,9 fæð­ingar á þús­und íbúa.

Wang Feng, félags­fræði­pró­fessor við Uni­versity of California, segir ljóst að það sé ekki lengur hægt að kenna mann­fjölda­stefnu stjórn­valda um lága fæð­ing­ar­tíðni. Ástæðan sé efna­hags­legs- og sam­fé­lags­legs eðlis.

Árið 1979 voru sett lög í Kína sem kváðu á um að hvert par mætti aðeins eign­ast eitt barn. Lögunum var breytt árið 2015 í þá átt að fólk mætti eign­ast tvö börn en uppi hafa verið hug­myndir um að falla alfarið frá opin­berum afskiptum af barn­eignum.

Ástæðan er m.a. sú að kín­verska þjóðin eld­ist nú hratt, líkt og margar aðrar þjóðir, en fjöldi Kínverja velur engu að síður enn að tak­marka barn­eignir sínar veru­lega af efna­hags­á­stæðum. Þá þykja barn­eignir útheimta skuld­bind­ingu sem mörgum þykir erfitt að standa við í nútíma­sam­fé­lagi, á sama tíma og skiln­uðum hefur fjölgað og sífellt fleiri konur ákveða að gift­ast seinna eða alls ekki.

Lýð­fræð­ingar gera ráð fyrir að árið 2050 verði þriðj­ungur Kínverja eldri en 60 ára.