Auður orðlaus eftir fullyrðingar danskennara: „Þú þarft að grennast“

„Ég get ekki setið hljóð, ég hef bara of mikið að segja.“

Svona byrjar færsla Auðar Huldar Gunn­ars­dóttur er hún segir frá því á Facebook síðu sinni að dans­kenn­ar­inn hennar hafi mælt með því að hún grennti sig.
„Það er ekki ég sem þarf að breyt­ast á nokkurn hátt heldur hugs­un­ar­háttur fólks,“ segir Auður. Hún seg­ist jafn­framt vera slegin yfir því að fólk leyfi sér að gagn­rýna lík­ama ann­arra.

Auður lauk námi frá Institude of the Arts í Bar­selóna síð­ast­liðið vor með áherslu á dans. Í kjöl­farið flutti hún til Madríd til að vinna með dans­flokki þar sem umræddur þjálf­ari starfar.

Auður segir það úrelt við­horf að fólk eigi að vera eins grannt og mögu­legt er til að flokk­ast heil­brigt og þeir sem séu enn þeirrar skoð­unar ættu að hugsa sinn gang.
„Það geta ekki allir verið með „sixpack“ eða flatan maga, því allir lík­amar eru mis­mun­andi,“ skrifar Auður.

Auður Huld

Missti mátt í líkamanum

Hún segir í sam­tali við Mannlíf að auk til­mæla dans­kenn­ara hennar um þyngd­ar­tap hafi hann einnig sagt að hún þyrfti að læra treysta leið­bein­endum sínum og þeirra ráðum, með öðrum orðum, treystu mér þú ert of feit, þú þarft að grenna þig.

Síð­ast­lið­inn nóv­em­ber fékk Auður þungt höf­uð­högg á dansæf­ingu og var í kjöl­farið flutt á sjúkra­hús til aðhlynn­ingar. Eftir slysið fór Auður að missa mátt í lík­am­anum í tíma og ótíma og þurfti því að taka hvíld frá dans­inum. Þjálfari hennar gerði lítið úr meiðsl­unum og sagði að hún væri ein­fald­lega ekki að borða nóg, hún ætti bara að fá sér stóra skál af pasta og þá yrði hún betri. Þetta er sami þjálf­ari og segir henni nú að grenna sig og því óhætt að segja að lítið sam­ræmi sé í ráð­legg­ingum hans.

Auður seg­ist hafa svarað þjálf­ar­anum og lýst yfir óánægju sinni yfir því að hann segði hana of þunga. Þjálf­ar­inn baðst ekki afsök­unar, þvert á móti, hann bað Auði að lesa aftur yfir umsögn­ina og seg­ist aldrei hafa ýtt undir lík­ams­skömm hjá neinum. En í bréf­inu stendur orð­rétt: „I sug­gest you loose weight,“ eða: „Ég mæli með að þú léttir þig.“

Því miður segir Auður þetta ekki vera í fyrsta skipti sem hún sé sögð of þung í dans­heim­inum. Segist hún vera hávaxin og stór­bein­ótt, en aldrei hafa verið of þung. Þvert á móti sé hún heil­brigð og frekar grönn, enda alltaf hugað mikið að matar­æði og hreyf­ingu.

Auður segir dans­heim­inn vera harðan og miklar útlits­kröfur gerðar innan hans: „Ég man að 9 ára var ég farin að hugsa að ég þyrfti að fara út að hlaupa til að vera grönn fyrir ball­ett­inn.“

Ráðlagt að kremja brjóstin niður

Auður byrj­aði í ball­ett 4 ára gömul og segir hún ball­ett­inn gera afar miklar kröfur um að vera grannur og smá­gerður: „Á æfingum var kenn­ar­inn alltaf að segja: Inn með mag­ann, inn með mag­ann,“ segir Auður. Þessi stöðuga áminn­ing um að vera grannur segir Auður  ástæð­una fyrir því að hún hafi þróað með sér átröskun þegar hún var 18 ára gömul. Sökum þess og vegna ann­arra ástæðna líka, tók hún í kjöl­farið hálfs árs hlé frá dans­inum og á þeim tíma pru­faði hún ýmsar aðrar íþróttir: „Ég fór í fim­leika, box og frjálsar íþróttir og fann aldrei fyrir þessum þrýst­ingi um að þurfa vera grönn í þeim íþróttum. Ég fann samt á þessum tíma að dans­inn er þar sem ég á heima og byrj­aði því aftur að dansa en skipti um skóla og ákvað að leggja meiri áherslu á nútíma­dans.“

Segir Auður kröf­una um eitt­hvað ákveðið útlit ekki vera jafn mikla í nútíma dans­inum og í ball­ett­inum, en þó sé ástandið hvergi í dans­heim­inum nógu gott hvað útlits­kröfur varðar. Segist hún til að mynda nýlega hafa heyrt kenn­ara segja við stór­bein­ótta stelpu þegar hann sá hana borða sam­loku: „Já þetta er ástæðan fyrir því að þú ert ekki jafn grönn og hinir.“

En það eru ekki aðeins gerðar þyngd­ar­kröfur heldur eru brjóst einnig litin horn­auga. Segist Auður vita dæmi þess að stelpum hafi verið sagt að þær væru með of stór brjóst og að þau tækju athygl­ina frá dans­inum. Hafi þeim jafn framt verið ráð­lagt að kaupa sér fatnað til þess að reyna kremja brjóst sín niður.

Segist Auður hafa orðið gjör­sam­lega orð­laus við að heyra þessi ummæli. Hún segir nauð­syn­legt að konum og lík­ömum þeirra sé sýnd virð­ing og að fólk þurfi að læra að ein­beita sér að því að horfa á dans­inn sjálfan og öllu sem honum fylgir, en ekki velta sér upp úr lík­ams­bygg­ingu hvers og eins.

Auður segir að lokum að hún von­ist til þess að niðr­andi athuga­semdir um mis­mun­andi lík­ams­gerðir hætti og þá sér­stak­lega af hálfu dans­kenn­ara og -stjóra. Því það sé fólkið sem dans­arar eigi að geta treyst og litið upp til.