Eftir Katie Knight

„Allt sem ég geri teng­ist sköpun. Nátt­uru­lega fæ ég mest úr því að mála. Að mála er eins og ást­ar­sam­band eða ástríðu­fullur dans. Nándin sem ég skapa með efni­viðnum, ávexti tján­ing­anna og það að skoða vinnu mína reglu­lega, heldur mér stöðugri.“ Hún sest í sófann áður en áfram er haldið, „Ég mála af ákafa í löngum lotum. Stundum líður mér eins og ég sé að labba í nátt­úr­unni með bundið fyrir augun.“

Málverk Michelle Bird gefa frá sér blöndu af til­finn­ing­ar­legri næmni og mis­mun­andi menn­ing­ar­heimum. Hafandi erft augu fyrir klassík frá Móngólska-Kín­verska föður hennar og eld­móð fyrir bygg­ing­ar­list frá vest­rænni móður hennar, stendur list Michelle á kross­götum sterkra menn­ing­ar­legra afla. Hún byrj­aði ung að elska mis­mun­andi liti í upp­eldi sínu á Hawaii, þar sem sól­setrin sýna marg­breyti­leg græn leiftur. Þegar fjöl­skyldan hennar flutti aftur til Kali­forníu, bætti hún áferðum við aðferðir sínar í list­sköpun. Áferðir frá gömlum rauð­viðar skógum, þokum San Francisco, bústnum vín­berjum og eyði­merkur sandi.

„Almennt þá byrja ég með til­vilj­un­ar­kenndri stroku með pensli. Hvort sem það er abstrakt eða fígura­tívt, velti ég fyrir mér strokunni þangað til að hún leiðir mig í næsta skref. Með því að tengj­ast strig­anum og að vera með­vituð um nær­veru mína, hlusta ég á mál­verkið.

Þetta er það sem ég deili í vinnu­stofum mínum, að upp­lifa lát­bragðið í gegnum okkur sjálf, að hlusta á strig­ann, að loka aug­unum og finna leið í gegnum mál­verkið. Það að hafa hljóðið sem leið­sögn leysir eitt­hvað eðl­is­lægt í okkur öllum.“

Michelle heldur nám­skeið í list­málun fyrir fyr­ir­tæki, skóla, fjöl­skyldur og félög, á ein­stöku vinnu­stofu sinni í Borg­ar­nesi með útsýni yfir Faxaflóa. Þátt­tak­endur í nám­skeið­inu munu koma þaðan orku­mikil og inn­blás­inn af skap­andi reynslu sinni. Oft er þess­ari nýstár­legu reynslu lýst sem hópefl­andi og að hún opni augu þátt­tak­enda fyrir því hversu langt þeir hafa rekið frá sköp­un­ar­kjarna sínum. Öðrum fannst það mjög gott að sleppa tak­inu af full­komn­un­ar­áratt­unni og leyfa sjálfum sér eðl­is­læga nálgun að sköpun. Ástríða Michelle er að skapa rými sem kveikja sköp­un­ar­neista sem stuðlar að því að tengja okkur við hug­mynda­flæði heil­ans.