Okkar eini sanni Magni Ásgeirs­son er undir Stækk­un­ar­gleri Mannlífs þessa vik­una.
Magna þarf ekki að kynna fyrir nokkrum manni, enda einn ást­sæl­asti söngv­ari þjóð­ar­innar. Rokk­ar­inn, laga­höf­und­ur­inn, við­burða­stjór­inn og fjög­urra barna fað­ir­inn með meiru, hefur verið búsettur á Akureyri um ára­bil. En Magni er fæddur og upp­al­inn á Borg­ar­firði eystri og hefur verið einn af skipu­leggj­endum Bræðsl­unnar, tón­list­ar­há­tíðar sem haldin er á hans gömlu heima­slóðum og fór fyrst fram árið 2005.
Mannlíf komst að því að Magni er afar hand­lag­inn, hann getur verið eig­in­gjarn, en segir það mik­il­væg­asta í líf­inu að hugsa um eitt­hvað annað en sjálfan sig.

Fjöl­skyldu­hagir? Gríð­ar­lega ham­ingju­sam­lega giftur Eyrúnu Huld í 11 ár – Við eigum fjóra stráka – Marinó Bjarna, Egil Ásberg, Kára Sæberg og Hrafn Eyberg.

Menntun/atvinna? Sorglega lítil – Ég er búinn að vinna sem tón­list­ar­maður í breið­asta skiln­ingi þess orðs síð­ustu 15 ár. Á og rek tón­list­ar­skóla, er við­burða­stjóri og skipu­leggj­andi tón­leika, spila í nokkrum böndum og sem og gef út tón­list.

Upp­á­halds­sjón­varps­efni? Það er eig­in­lega allur fjand­inn – mér finnst fátt betra að horfa á en góða heim­ilda­þætti um tón­list og dæg­ur­sögu, síðan eru það Vikings, Breaking Bad, bara eitt­hvað sem nær mér á hverjum tíma. Síðan reynum við hjónin að finna góðar ser­íur til að horfa á saman.

Leikari? Ólafur Darri.

Rit­höf­undur? Gerður Kristný.

Bók eða bíó? Ég er bíó­kall – finnst ofsa­lega gaman að sjá helst ein­hverja mar­vel-vit­leysu í bíó.

Besti matur? Eitthvað sem við eldum saman og njótum með fjöl­skyldu og vinum – getur verið svo margt.

Kók eða pepsí? Kristall – hætti hinu fyrir löngu eftir allt of mikla neyslu!

Fal­leg­asti stað­ur­inn? Borg­ar­fjörður eystri er í fyrstu fimm sæt­unum.

Hvað er skemmti­legt? Að eiga þessa fjöl­skyldu og vini – það er ekki sjálf­gefið að finna þannig ham­ingju.

Hvað er leið­in­legt? Að eiga ekki alltaf orku í að sinna öllum litlu hlut­unum sem gefa líf­inu gildi.

Hvaða flokkur? Held að ég sé í O blóð­flokki 😉

Hvaða skemmti­staður? Græni hatt­ur­inn!

Kostir? Er vel giftur! Held lagi ágæt­lega, er hávax­inn þannig að ég næ í efri skápana, er þrif­inn, hef ágætis jafn­að­ar­geð, er býsna hand­lag­inn …

Lestir? Get verið hund­leið­in­legur ef ég verð svangur, get verið mjög gleym­inn, get verið eig­in­gjarn.

Hver er fynd­inn? Augljósa svarið er senni­lega Ari eða Laddi, en það rétta er fólk sem hefur húmor fyrir sjálfu sér og tekur lífið ekki of alvar­lega.

Hver er leið­in­legur? Sá sem hefur áhyggjur af hlutum sem skipta engu máli í stóra sam­heng­inu og sér bara það sem er beint fyrir framan nefið á honum.

Trúir þú á drauga? Ekki endi­lega drauga en það er eitt­hvað þarna.

Stærsta augna­blikið? Þegar Marinó fædd­ist og ég varð pabbi!

Mestu von­brigðin? Ég hef oft valdið mér og öðrum von­brigðum – það er samt ekk­ert alltaf nei­kvætt, því þannig lærir maður hægt og bít­andi að verða almenni­legur!

Hver er draum­ur­inn? Hann er eig­in­lega að ræt­ast á hverjum degi sem ég vakna með fjöl­skyld­unni – trikkið er að fatta það og lifa draum­inn – ekki alltaf vera að elt­ast við hann.

Mesta afrek sem þú hefur unnið á þessu ári? Að fá að spila með Stuð­mönnum fer frekar ofar­lega á þann lista!

Ertu búinn að ná öllum þínum mark­miðum? Auðvitað ekki!

Vand­ræða­leg­asta augna­blikið? Þau eru alltof mörg til þess að ég fari að tína eitt­hvað til …

Sorg­leg­asta stundin? Þegar mamma dó.

Mesta gleðin? Endalaus atriði sem tengj­ast fjöl­skyldu minni – það er líka ótrú­leg gleði sem fylgir því að standa á sviði stundum.

Mik­il­væg­ast í líf­inu? Að hugsa um eitt­hvað annað en sjálfan sig …