Hin bráð­fyndna og skemmti­lega Júlíana Sara Gunn­ars­dóttir er undir Stækk­un­ar­gleri Mannlífs þessa vik­una.

Júlíana birt­ist fyrst á skjáum lands­manna í þátt­unum Þær Tvær, árið 2014, sem hún skrif­aði ásamt vin­konu sinni Völu Kristínu.
Nú leikur Júlíana í hinni geysi­vin­sælu gam­an­þátta­röð Venju­legt fólk, þar sem hún fer með eitt af aðal­hlut­verk­unum, ásamt því að vera einn af hand­rits­höf­undum þátt­anna.

Mannlíf komst að því að Júlíana getur verið snögg upp, en lætur það fylgja að hún sé fljót að róa sig aftur, henni leið­ist að heyra vekjara­klukk­una hringja á morgn­ana og fal­leg­asti stað­ur­inn sem hún hefur farið á er Cassis í Frakk­landi.

Fjöl­skyldu­hagir? Kærasta Andra og móðir Gunnars Loga og Þórdísar Láru. Er líka svo heppin að hann á tvö börn, þau Viktor Leví og Thelmu Hrönn.

Menntun/Atvinna? Leikkona að mennt en vinn við það að vera alls­konar, eins og börnin mín segja. En fyrir áhuga­sama að þá vinn ég við það í dag að vera leik­kona, hand­rits­höf­undur og leik­stjóri.

Upp­á­halds sjón­varps­efni? Ég fer alltaf í kleinu þegar ég er spurð að svona spurn­ingum því ég verð alveg blankó. Ætli ég verði ekki að henda gríni hérna inn, eins og The Office og Modern Family. Svo verð ég nú líka að segja Homeland þó það sé nú alls ekki grín.

Leikari? Nú fór ég aftur í kleinu en ég get þó sagt Julia Roberts. Hún varð upp­á­halds leik­konan mín eftir Notting Hill, enda hef ég séð þá mynd oftar en ég get talið. Jake Gyl­len­haal er þó leik­ari sem mig dreymir um að leika á móti.

Rit­höf­undur? Nú kemst upp um mig en ég les allt of lítið, eig­in­lega ekki neitt nema hand­rit.

Bók eða bíó? Getið eflaust giskað á það eftir síð­asta svar. Bíó.

Kók eða pepsi? Collab.

Fal­leg­asti stað­ur­inn? Cassis í Suður Frakk­landi en það spilar mikið inn í að finn­ast hann rómó, enda farið tvisvar á hann með Andra mínum.

Hvað er skemmti­leg­ast? Mér finnst sem betur fer margt mjög skemmti­legt en þá aðal­lega sam­veru­stundir með fjöl­skyld­unni og þá er ég líka svo heppin að vinna við áhuga­málið mitt.

Hvað er leið­in­legt? Nú ætla ég að leyfa mér að svara eins og ung­lingur en það er að heyra vekjara­klukk­una hringja á morgn­ana.

Hvaða flokkur? Ég er meira til hægri.

Hvaða skemmti­staður? Ég hefði getað svarað þessu fyrir nokkrum árum en nú hef ég ekki hug­mynd um það þar sem ég er ekki mikið að stunda skemmti­stað­ina í dag.

Kostir? Duglegur doer.

Lestir? Óþol­in­móð og stundum er ég frekar fljót upp þó það verði nú að fylgja sög­unni að ég fer nú fljótt niður aftur.

Hver er fynd­inn? Börnin mín.

Leið­in­legur? Ætli það séu ekki bara þeir sem eru fljótir að dæma annað fólk og gleyma að líta í sinn eigin barm.

Stærsta augna­blikið? 07.08.15 og 17.03.17.. fæð­ing­ar­dagar barn­anna minna að sjálf­sögðu.

Mestu von­brigðin? Ég ætla að gefa ykkur leið­in­legt svar en það er ekk­ert hægt að segja annað en covid.

Hver er draum­ur­inn? Góð heilsa og ham­ingja alla tíð.

Mesta afrek sem þú hefur unnið á þessu ári? Ætli það sé ekki eitt­hvað af því sem ég hef gert í vinn­unni á þessu ári en eitt af því er, þegar við gerðum fjórðu seríu af Venju­legu Fólki. Því til gam­ans má geta að þá hafa aldrei verið gerðar eins margar ser­íur af fram­halds­leiknu efni á Íslandi.

Ertu búin að ná öllum þínum mark­miðum? Ný mark­mið koma með hverju mark­miði sem maður nær svo já og nei.

Manstu eftir ein­hverjum brand­ara? Ég var að klára brand­ara­stund með krökk­unum svo já það eru nokkrir sem þau sögðu mjög ferskir í minni en held ég sleppi því að segja þá hér.. Enda prumpu-og kúka­brand­arar í fyr­ir­rúmi.

Vand­ræða­leg­asta augna­blikið? Allt of mörg. Ég man þó vel eftir einu síðan í fyrra­vetur en þá var ég að opna bíl­inn minn í renni­hálku beint fyrir utan verslun þar sem það voru lík­leg­ast svona fimm­tíu manns í röð. Ég rann undir bíl­inn og lang­aði að þykj­ast vera dáin svo ég þyrfti ekki að skríða undan honum og face–a þetta móment.

Mesta gleðin? Að ná mark­miðum sínum og að eign­ast þessar gleði­sprengjur sem ég á. Ég er búin að tala mikið um börnin mín en þegar ég hugsa um gleði og þakk­læti þá hugsa ég að sjálf­sögðu fyrst til þeirra.

Mik­il­væg­ast í líf­inu? Að vera góð mann­eskja og lifa líf­inu lif­andi.