Ólöf var kosin forseti Ferðafélags Íslands eftir miklar deilur: „Auðvitað er þetta áskorun“

Ólöf Kristín Sívert­sen lýð­heilsu­fræð­ingur var kosin for­seti Ferða­fé­lags Íslands í mars eftir miklar deilur innan félags­ins. Hún nýtur þess að ganga reglu­lega á fjöll og ann­ars staðar enda upp­lifir fólk margt á göngu. „Það að finna ilm­inn af gróðr­inum er alveg stór­kost­legt. Skiln­ing­ar­vit manns verða ein­hvern veg­inn næm­ari; ég tala nú ekki um ef fólk er í nokk­urra daga ferð. Það nær betri teng­ingu og skynjar betur nátt­úr­una og umhverfið. Og þegar hefur rignt þá er þessi skynjun enn sterk­ari.“

 „Það var mik­ill heiður að það skyldi hafa verið leitað til mín og ég beðin um að bjóða mig fram til for­seta Ferða­fé­lags Íslands. Það eitt og sér var mikil trausts­yf­ir­lýs­ing til mín og fyrir það er ég afskap­lega þakk­lát og geng auð­mjúk og glöð í það verk­efni,“ segir Ólöf Kristín Sívert­sen lýð­heilsu­fræð­ingur sem var í mars kosin for­seti Ferða­fé­lags Íslands. „Auðvitað hugs­aði maður sig aðeins um þar sem þetta er svo stórt verk­efni. En það sem Ferða­fé­lagið er að gera og þau gildi sem það stendur fyrir sam­ræm­ast mjög vel mínum eigin gildum. Ég er nefni­lega kenn­ari í grunn­inn og er síðan með meistara­gráðu í lýð­heilsu­fræðum og starf­semi Ferða­fé­lags­ins smellpassar við það.“

Ólöf Kristín er spurð hvernig hafi verið að taka við stöðu for­seta félags­ins í kjöl­far fyrr­nefndra deilna.

„Það er að sjálf­sögðu svo­lítið sér­stakt. Ég hafði setið í stjórn Ferða­fé­lags Íslands í þrjú ár áður en þetta kom allt saman upp. En auð­vitað er þetta áskorun. Og það er ekk­ert sjálf­gefið að maður gefi kost á sér í slíkt. Þótt þetta sé sjálf­boða­liða­starf þá er þetta opin­ber staða í sam­fé­lag­inu.“

Ólöf Kristín segir að þetta hafi verið virki­lega erf­iður tími. „Það er ótrú­lega leitt að málin skyldu þró­ast á þennan veg en við teljum að við höfum gert allt sem við gátum til þess að leysa þessi mál á far­sælan hátt. Og auð­vitað setti þetta líka mark sitt á félagið og umræð­una. En það sem gaf okkur síðan byr undir báða vængi var félags­fundur sem var hald­inn í kjöl­farið en þar fékk þáver­andi stjórn afger­andi stuðn­ing frá félags­fólki sem sam­þykkti trausts­yf­ir­lýs­ingu til hennar. Það var okkur mjög dýr­mætt vega­nesti fyrir fram­haldið. En auð­vitað er það ekk­ert óeðli­legt í svona fjöl­mennu félagi eins og Ferða­fé­lagi Íslands er, með um 11.000 félags­menn, að það séu ekki allir alltaf á eitt sáttir. Við erum að sjálf­sögðu alltaf opin fyrir ábend­ingum um okkar starf og hvað við getum gert betur. Félagið og stjórn félags­ins er nátt­úr­lega á engan hátt yfir gagn­rýni hafin og starf­semin þarf sífellt að þró­ast í takti við sam­fé­lagið. Hins vegar horfum við nú björtum augum til fram­tíðar og þeirrar spenn­andi upp­bygg­ingar sem er fram undan.“

Viðtalið við Ólöfu Sívert­sen má lesa í heild sinni á blað­síðu 14 í nýjasta tölu­blaði Mannlífs: