Þann 19. apríl, árið 1990, átti sér stað atburður í Borg­ar­nesi og í raun mesta mildi að mála­lyktir urðu ekki hörmu­legri en raun bar vitni. Aðfara­nótt sum­ar­dags­ins fyrsta skaut ölv­aður lög­reglu­þjónn, á frí­vakt, úr hagla­byssu á bif­reið sem ekið var fram hjá fjöl­býl­is­húsi þar í bæ.

Sem fyrr segir var sum­ar­dag­ur­inn fyrsti handan horns­ins og fjögur ung­menni voru í mesta sak­leysi á rúnt­inum í blokka­hverfi bæj­ar­ins. Sautján ára stúlku, sem var í bílnum, sagð­ist síðar svo frá: „Við vorum að keyra um í blokka­hverfi þegar ég sá lög­reglu­þjóna fyrir utan inn­gang­inn við eitt fjöl­býl­is­húsið við Kveld­úlfs­götu. Þeir virt­ust vera að reyna að kom­ast inn – eitt­hvað var að. Ég vissi ekk­ert hvað var að ger­ast. Við keyrðum síðan eftir göt­unni og fórum hinum megin við húsið, svala­megin.“

Auk hennar voru í bílnum vin­kona hennar, jafn­gömul, og tveir ungir karl­menn, rúm­lega tví­tugir að aldri. Að sögn stúlkunnar sagði einn mann­anna skyndi­lega: „Sjáið þið mann­inn með byss­una.“ Þá litu þau öll upp og einn ungu mann­anna sagði: „Sjáið þið mann­inn með byss­una?“ Á svölum einnar íbúð­ar­innar stóð maður sem þau vissu deili á og senni­lega leist þeim ekki á það sem sáu. „Þá leit ég upp og sá mann, sem við vitum að er lög­reglu­þjónn, úti á svölum með hagla­byssu. Sá maður var ekki á vakt,“ sagði fyrr­nefnd stúlka í sam­tali við DV á sínum tíma. Sagði stúlkan að mað­ur­inn á svöl­unum hefði verið í úlpu og verið með hagla­byssu í hönd­unum. Sval­irnar til­heyrðu íbúð á mið­hæð fjöl­býl­is­húss­ins. „Hann hafði greini­lega verið að skjóta úr byss­unni. Þegar hann sá okkur flýtti hann sér að setja önnur skot í byss­una. Hann mið­aði síðan á bíl­inn og hleypti að minnsta kosti einu sinni af. Við beygðum okkur niður til að forð­ast skot­hríð­ina. Ég var á hægri ferð og beygði mig niður og náði því ekki að sjá alveg hvað var fram undan,“ sagði stúlkan sem sat undir stýri bif­reið­ar­innar. Stúlkan bætti við að þau hefðu orðið dauð­skelkuð og skyldi engan undra það.

„Það heyrð­ust háir hvellir þegar skot­hríðin dundi á bílnum. Ég tók beygju og var næstum því búin að keyra á annan bíl. Skotin lentu á vinstri aft­ur­hluta bíls­ins. Ég leit aftur upp. Maðurinn virt­ist þá drífa sig að hlaða byss­una aftur til að skjóta. Ég var svo skelkuð að ég datt eig­in­lega úr sam­bandi á tíma­bili,“ hafði DV eftir stúlkunni.

Þegar þarna var komið sögu var klukkan að ganga fimm um morg­un­inn.

Að sögn stúlkunnar biðu ung­mennin ekki boð­anna, óku á brott og beint niður á lög­reglu­stöð til að kæra mann­inn. Þegar þau komu að lög­reglu­stöð­inni skoð­uðu þau bif­reið­ina: „Ætli við höfum ekki verið í um fimm­tíu metra fjar­lægð frá mann­inum þegar hann skaut á okkur. Ég heyrði mikla hvelli þegar höglin lentu á bílnum. Við skulfum ansi vel á eftir. Þetta var hræði­legt og maður var í algjöru sjokki þegar þetta stóð yfir.“

Sem fyrr segir sáu ung­mennin í upp­hafi þess­arar atburða­rásar lög­reglu­þjóna við húsið og því ljóst að þeir höfð heyrt af umræddum kollega sínum og því sem hann var að dunda sér við á svöl­unum.

„Skot­mað­ur­inn hafði eitt­hvað verið að munda byss­una fyrr um nótt­ina. Við komum svo aftur að hús­inu þegar búið var að ná mann­inum. Þá voru þrír lög­reglu­þjónar komnir. Þegar skot­mað­ur­inn var leiddur út leit hann á okkur með dráps­augum. Hann var leiddur niður, í Rambó-úlpu, var með bjór í hend­inni og gekk óhand­járn­aður út,“ sagði stúlkan.

Rúnar Guð­jóns­son sýslu­maður vildi lítið tjá sig við DV og sagði að erfitt væri að segja nokkuð því um væri að ræða starfs­mann lög­reglu­emb­ætt­is­ins. Gat Rúnar ekki einu sinni upp­lýst hvort skot­glaði lög­reglu­þjón­inn hefði verið færður í fanga­geymslur í kjöl­far atviks­ins.

Í des­em­ber sama ár ákærði Rík­is­sak­sókn­ari umræddan lög­reglu­þjón og var kraf­ist refs­ingar sam­kvæmt 4. máls­grein 220. greinar almennra hegn­ing­ar­laga. Í henni segir: „Varð­haldi eða fang­elsi allt að 4 árum skal sá sæta, sem í ábata­skyni, af gáska eða á annan ófyr­ir­leit­inn hátt stofnar lífi eða heilsu ann­arra í aug­ljósan háska.“ Einnig var þess kraf­ist að hagla­byssa lög­reglu­þjóns­ins yrði gerð upp­tæk.