Vestur-íslensku hjónin Friðrik og Þor­gerður Guð­munds­son áttu sér einskis ills von þegar ofsa­veður skall á húsi þeirra í Saskatchewan-fylki í Kanada 19. júlí 1927. Átta voru í hús­inu þegar óveðrið skall og slös­uð­ust allir nema hús­bónd­inn en þó mest Þor­gerður, sem lést af sárum sínum klukku­stund síðar.

Guð­munds­son fjöl­skyldan sat að hádeg­issnæð­ingi í húsi sínu nærri Mozart í Saskatchewan-fylki í Kanada þann 19. júlí 1927, þegar bál­viðri skall á heim­il­inu með þeim afleið­ingum að þakið fauk af og í því kvikn­aði. Í hús­inu voru átta mann­eskjur, hjónin, þrjú börn þeirra og vinnu­fólk en öll slös­uð­ust þau, mis­mikið þó, nema Friðrik en hann slapp ómeiddur. Friðrik, sem var blindur og las­burða lá í rúmi sínu þegar atvikið varð og var það einmitt ástæðan fyrir því að hann slapp ómeiddur en rúmið hvolfdist yfir hann. Fyrir utan Þorgerði, slas­að­ist dóttir þeirra hjóna, Aðal­björg mest en hún hlaut djúp sár á hvifil­inn auk þess sem skinn flett­ist af háls­inum. Þá fékk hún einnig djúpt stungu­sár.

Hér má lesa lýs­ingu Morgn­blaðs­ins af hinum sorg­lega atburði:

Íslensk kona bíður bana. — Sex aðrir meið­ast.

Laugard. í fyrri viku fór ofsa­veður yfir nokkurn hluta Saskatchewan-fylkis og feykti um íveru­húsi Friðriks bónda Guð­munds­sonar í grend við Mozart og kvikn­aði í því jafn­framt. — Hús­móð­irin, Mrs. Guð­munds­son, ljet þegar líf sitt, en alt hitt heim­il­is­fólkið meidd­ist meira og minna, sumt hættu­lega, nema Mr. Guð­munds­son, sem er blindur og las­burða; hann slapp ómeiddur. Þeir sem meidd­ust voru þrjú börn þeirra hjóna og vinnu­maður, S. Krist­jáns­son að nafni. Von var um, að alt fólkið lifði af og næði sjer aftur. Ingi Guð­munds­son meidd­ist mikið á fæti, en tókst þó að bjarga hinu fólk­inu úr rúst­unum. Slysið vildi til kl. 1 eftir hádegi er fólkið sat að mið­deg­is­verði og er haldið, að það hafi ekki orðið vart við ofveðrið fyr en það skall á, og tók af þakið af hús­inu og braut það alt niður. — Nágranna­fólk kom að skömmu eftir að slysið vildi til og fjekk þegar hjálp frá bænum Elfros. (Lögb. 23. júlí). I Heimskringlu er sagt nokkru nánar frá slys­inu. Voru 8 manns í hús­inu, er byl­ur­inn skall á. Hús­freyja ljest eftir klukku­stund. Það varð manni hennar til lifs, að hann lá í rúm­inu og hvolfdist það yfir hann. Aðalbjög dóttir þeirra hjóna meidd­ist mest, fjekk hún djúpt sár vinstra megin á hvirfil, skinn flett­ist af háls­inum neðan og aftan við vinstra eyra, og einnig marð­ist hann all­mikið, djúpt stungu­sár fjekk hún og á hægri kálfa, og auk þess smá bruna­sár, rispur og hold­mar hjer og þar um lík­amann. Hún var þó talin úr allri hættu.