Þegar einar dyr lok­ast opn­ast aðrar
Margrét bauð okkur kaffi en hún er kunn­ug­legt and­lit úr mörgum áttum, hún var til að -mynda frétta­kona á Stöð 2 um árið, svo var hún upp­lýs­inga­full­trúi hjá Símanum og nú síð­ast mark­aðs­stjóri hjá Bláa lón­inu til loka árs 2016. Margrét segir okkur að nú sé nýtt tíma­bil runnið upp, síð­ustu miss­erin hafi hún verið að end-ur-meta hvað hún vilji gera.

MyName My-Story verk.

,,Mér finnst hafa verið kær­komið að taka tíma í að sinna fjöl­skyld­unni og áhuga­málum og bara aðeins að anda og -hugsa mig um,“ segir Margrét. Svo virð­ist það alltaf vera þannig að þegar einar dyr lok­ast gal-opn­ast aðrar og Margrét er farin inn um þær því hún hefur nú stofnað fyr­ir­tæki. MyName My-Story heitir það og gengur út á að gleðja fólk hvar sem er í heim­inum með per­sónu­legum verkum en und­ir­staða þeirra verka er nafn og mik­il­vægt skjal; fæð­ing­ar­vott­orð, -són­ar­mynd, gift­ingar-vott­orð, samn­ingur eða annað. Hug­myndin hjá -Marg-réti er að með þessum per­sónu­legu verkum sem hún hannar sé þessum merki­legu papp­írum, sem oft eru geymdir í lok­uðum skúffum eða í kössum í geymsl­unni, haldið í heiðri. Hug­myndin er fal­leg og Margrét sækir sýn­is­horn; verk sem hún er búin að vera að vinna, það er són­ar­mynd með bók­stöfum barns­ins sem raðað graf­ískt á mynd­ina með fín­legu letri. Hún sýnir okkur líka fæð­ing­ar­vott-orð tveggja dætra sinna sem eru komin á glæra ramma í her­bergjum þeirra.

Stríðinn bróðir upp­hafið
Blaða­manni leikur for­vitni á að vita hvernig það kom til að Margrét fór út í þetta? ,,Sem krakki skrif­aði ég oft nafnið mitt svona; með því að skrifa hvern staf ofan á næsta. Svo á ég bróður sem fannst ekk­ert leið­in­legt að stríða mér og ef ég var skotin í ein­hverjum strák skrif­aði ég nafnið hans sak­leys­is­lega með þessum hætti því þá gat eng­inn lesið það. Mörgum árum seinna fór ég svo á nokkur mynd­list­ar­nám­skeið og var þá að leika mér bæði með olíu- og akrýlliti og þessa hug­mynd og það er eig­in­lega upp­hafið að þessu. Þá vann ég með mis­mun­andi liti fyrir hvern bók­staf og útkoman var skemmti­leg. Ég mál­aði á striga eða pappír og hver litur þurfti alltaf að þorna á milli en svo kom þessi hug­mynd að nota hvítan, hreinan bak­grunn, svart letur og hafa verkin meira graf­ísk. Mig lang­aði líka að hafa þessa dýr­mætu papp­íra eins og fæð­ing­ar­vott­orð dætr­anna uppi við og fannst of hefð­bundið að setja þau bara beint í ramma.“

Fluttu inn í drauma­húsið í hrun­inu
Og þá að hús­inu og þessu nota­lega heim­ili. Margrét segir að þau hjónin hafi keypt húsið árið 2008 og flutt inn þetta eft­ir­minni­lega haust þegar þjóðin varð fyrir efna­hags­hruni. ,,Við bjuggum áður í Kópavogi og okkur lang­aði í eign á einni hæð með útsýni, það var draum-urinn. Við vorum heil­lengi að skoða í kringum okkur og vorum ekki endi­lega á leið­inni á Álftanes en við eigum vini sem búa hérna og þau hvöttu okkur ein­dregið að flytja hingað sem varð úr og við sjáum ekki eftir því,“ svarar hún sæl í ,,sveit­inni“ sinni. Hún seg­ist samt ekki endi­lega vilja búa þarna þegar dæt­urnar verða farnar að heiman, hvenær svo sem það verður: ,,Þá flytjum við örugg­lega bara í mið­bæ­inn,“ segir hún bros­andi.

Myndir / Aldís Páls­dóttir