„Fjallganga er gríðarlega góð alhliða hreyfing“

Anna Bryndís Skúla­dóttir er mikil fjalla­geit og hefur ásamt félögum sínum í Fjall­göngu­klúbbnum Fjall­hress gengið á marga flotta aust­firska tinda. Við fengum hana til að segja okkur fá eft­ir­minni­leg­ustu göng­unum og gefa okkur nokkur góð ráð um búnað.

Á toppi Hvanna­dals­hnjúks.

„Falleg nátt­úra og að kljást við fjöl­breytt lands­lag og ögrandi fjöll er það skemmti­leg­asta við fjalla­mennsk­una. Ég fer mikið ein á fjöll og finnst það frá­bært en það er líka mjög gef­andi að ganga með vinum mínum í Fjall­göngu­klúbbnum Fjall­hress og um leið eykur það öryggi á fjöllum,“ segir Bryndís. Hún er deild­ar­stjóri í Seyð­is­fjarð­ar­skóla á leik­skóla­deild og starfar einnig sem fjalla­leið­sögu­maður og land­vörður á sumrin. Í frí­tíma sínum stundar hún fjall­göngur og kajakróður.

„Súla, hæsti tindur Dyr­fjalla, er í upp­á­haldi vegna þess hve mikil fjöl­breytni er í göngu­leið­inni og ein­stök inn­koma á þetta mikla kletta­fjall, sem er blómi skrýdd klettarák. Útsýnið af toppnum er magnað. Eft­ir­minni­leg­ast er þó lík­lega þegar dóttir mín hringdi í mig þar sem ég var að koma niður af Hvanna­dals­hnjúk og sagði að það væri farið að gjósa á jökl­inum. Nei, ég hélt nú ekki. ,,Jú mamma, þetta er bæði í fréttum í útvarpi og sér­út­send­ing í sjón­varp­inu sagði hún mjög ang­istar­full.“ Þá sneri ég mér við og sá þá goss­trók­inn stíga upp til him­ins. Þetta var Grím­s­vatna­gosið í maí 2011.“

Mikilvægt að láta vita af sér

Hvað þurfa byrj­endur í fjalla­mennsku að hafa í huga og hvaða bún­aður er nauð­syn­legur? „Það þarf að huga að veð­ur­spá og láta aðra vita hvert halda skal og hvenær þú áætlar að koma til baka. Góður bak­poki undir skjólfatnað og nesti er mik­il­vægt. Ólíkan búnað þarf í vetr­ar­fjalla­mennsku og sum­ar­fjall­göngum. Létt föt, sól­gler­augu og sól­ar­vörn í sól­inni á sumrin. Muna líka að hafa sól­gler­augu og sól­ar­vörn í vetr­ar­sól í snjó og á jökli, ull­ar­fatnað innst og góðar ull­ar­peysur undir skjól­góðri skel er mjög gott. Göngustafir koma sér vel við ýmsar aðstæður og að vetri eru broddar og ísaxir oft nauð­syn­leg. Sími, átta­viti eða GSP-tæki eru allt góð örygg­is­tæki. Ekki gleyma vatni á brúsa í allar lengri göngur.“

Hvaða nesti finnst þér best að hafa? „Það fer eftir árs­tíðum og erf­ið­leika­stigi. Léttari sam­lokur og ávaxta­safa á sumrin en á vet­urna kæfu­sam­loku, lifr­ar­pylsu og egg. Svo er ég alltaf með svart te á brúsa. Snickers er ómissandi og reyndu ekki að koma með súkkulað­irús­ínur þar sem ég er,“ segir hún hlæj­andi.

Hún hvetur fólk hik­laust til að stunda fjalla­mennsku. „Fjall­ganga er gríð­ar­lega góð alhliða hreyf­ing og gott sport bæði fyrir sál og lík­ama. Náttúran er enda­laus upp­spretta feg­urðar og fjöl­breyti­leika en það er ekki síður magnað að upp­lifa nátt­úr­una í ham þar sem mann­skepnan fær ekki beislað hana, s.s. í jarð­skjálftum, gosum, flóðum og skriðu­föllum.“

Og það er skemmti­legt göngu­sumar fram undan hjá Bryndísi en hún ætlar meðal ann­ars að ganga á Búlandstind, Grjót­fjall og Þriggja­kirkna­fell, einnig Kverk­fjöll og í Hveradal, á Jóns­fjall og í Mínu­skörð í botni Borg­ar­fjarðar eystra og loka þar með fjalla­hringnum í firð­inum. Þá mun hún fara í fimm daga ferð um Víkna­slóðir sem leið­sögu­maður, ganga Fimm­vörðu­háls og fara í kjak­ferðir í fjall­vötn­unum á hálend­inu.

Aðalmynd: Bryndís ásamt Skúla Júl­í­us­syni á Stöng í Berufirði.

Texti / Ragn­hildur Aðal­steins­dóttir