„Hring­arnir mínir hafa til­finn­inga­leg­asta gildið sem og flestallt skartið mitt.“

Ester lýsir sjálfri sér sem dund­ara sem elskar að verja tíma með sjálfri sér og gera eitt­hvað skap­andi. „Mér finnst gaman að teikna og leika mér að taka myndir. Ég elska líka tón­list og finnst fátt skemmti­legra en að fara á góða tón­leika. Ég er dýra­vinur og líður sjaldn­ast betur en þegar það eru dýr í kringum mig. Þessa dag­ana er ég mikið í and­legum pæl­ingum, lærði nýverið reiki og stunda hug­leiðslu. Næst á dag­skrá verður að læra jóga.“

Aðspurð hvaðan Ester Ýr sæki inn­blástur nefnir hún fyrst Instagram. „Ég er með non bin­ary-fata­stíl svo ég skoða bæði flottar stelpur og stráka á Instagram og sæki inn­blástur frá þeim. Stíllinn minn er blanda af 70’s-90’s, svo­lítið rokk­ara­legt en með nútíma­legu ívafi en ég er mjög hrifin af versl­un­unum Zara og Mango. Mér finnst gaman að rölta milli second hand-versl­ana og finna ein­hverjar ger­semar þar.

„Það er mjög erfitt að velja einn eft­ir­læt­is­hlut en ætli ég verði ekki að segja vestin mín og hatta­safnið mitt.“

Ég elska að kaupa mér föt og vil helst fara í þau strax, einkum og sér í lagi elska ég frakka og kápur, helst ein­hverjar sem eru öðru­vísi. Ég var að rölta um Köben nýverið og rakst á eina skemmti­lega second hand-verslun þar sem ég fann sjúk­lega flotta 70’s-rúskinn­skápu sem ég varð alveg ást­fangin af en ég elska jafn­framt allt sem er köflótt eða rönd­ótt. Furðu­leg­ustu kaupin í fata­skápnum mínum eru hins vegar svo­lítið skemmti­legur fjólu­blár og svartur jakki sem ég fann í Gyllta kett­inum um dag­inn en hann er hann­aður í kjólfata­legu sniði.“

„Ég fann svo sjúk­lega flotta hvíta silki­skyrtu í Zara þegar ég var í Köben sem er með pífum að framan og síðan fann ég alveg eins svarta í Zara í Noregi þannig ég keypti hana líka.“

Þegar talið berst að skylduflík í alla fata­s­kápa vefst svarið ekki fyrir Ester Ýri. „Klárlega rúllu­kraga­bolur, þeir eru algjört „must“. Mér finnst hins vegar lang­leið­in­leg­ast að máta buxur, ég get nefni­lega vippað mér í flestar flíkur án þess að fara í mát­un­ar­klef­ann en þegar maður mátar buxur neyð­ist maður til að fara inn í klefa og þarf þar að auki að klæða sig úr skónum.“

Myndir / Hákon Davíð Björns­son