Fyrst ber að nefna hóp­inn „Algjör­lega óáhuga­verðar fót­bolta­upp­lýs­ingar,“ hóp­inn sem kom æðinu af stað og er ennþá langstærstur – telur nú tæp­lega 6500 manns, já, nærri tvö pró­sent þjóð­ar­innar þyrstir í óáhuga­verðar fót­bolta­upp­lýs­ingar. Síðu­hald­arar segja að þarna sitji djarfur hópur „mis­skemmti­legra manna og kvenna, og rýnum í öll leið­in­leg­ustu atriði fót­bolta til að íþróttin geti orðið skemmti­leg fyrir börnin okkar sem vilja helst bara hanga heima og lesa ljóð. / Gerum hið óáhuga­verða intressant. Gerum fót­bolta skemmti­legan fyrir börnin okkar!“

En lífið er óáhuga­vert á svo fjöl­breyttan hátt og því spruttu fljót­lega upp álíka óáhuga­verðar síður, eins og „Algjör­lega óáhuga­verðar stjórn­mála­upp­lýs­ingar,“ „Algjör­lega óáhuga­verðar götu­heita­upp­lýs­ingar,“ „Algjör­lega óáhuga­verðar körfu­bolta­upp­lýs­ingar“ og „Algjör­lega óáhuga­verðar tón­list­ar­upp­lýs­ingar.“ Þessir hópar telja allir hund­ruði manns og eru allir ágæt­lega virkir. En einnig má finna hópa sem hrein­lega voru of óáhuga­verðir til þess að afla sér með­lima, eins og „Algjör­lega óáhuga­verðar Eurovision-upp­lýs­ingar“ sem aðeins inni­halda þrettán með­limi og pósta að með­al­tali einu sinni í mán­uði.

Sem dæmi um pósta sem vekja lukku á síðum sem þessum má nefna nýj­ustu færsl­una í „Algjör­lega óáhuga­verðar körfu­bolta­upp­lýs­ingar,“ þar sem Erlingur Grétar Ein­ars­son fræðir okkur um að „Aðeins einn leik­maður í sögu NBA hingað til er fæddur í Alaska. Það er Mario Chalmers.“

Ef þú vilt fræð­ast um bol­inn hennar Cher eða júgóslav­nesk plötu­umslög frá níunda ára­tugnum er „Algjör­lega óáhuga­verðar tón­list­ar­upp­lýs­ingar“ hóp­ur­inn fyrir þig.

Ef þér finnst gaman að ljós­mynda hvers­dags­lega hluti er til­valið að skoða „Algjör­lega óáhuga­verðar götu­heita­upp­lýs­ingar,“ þar sem hefð hefur mynd­ast fyrir því að mynda götu­skilti með meiri­hluta færslna. Til­gangur síð­unnar krist­all­ast svo í aðfar­ar­orðum síð­unnar: „Hvað er hvers­dags­legra og óáhuga­verða en göt­urnar sem við búum á eða þvæl­umst um? Þessi síða er til heið­urs þeim.“ Myndin hér að ofan er tekin úr þessum hópi, þar sem eft­ir­far­andi upp­lýs­ingar koma fram: „Á Bar­toloměj­ská var tékk­neska örygg­is­lög­reglan til húsa og geymdi m.a. fanga í gömlu nunnu­klaustri.“

Algjörlega óáhugaverð aðkoma þingmanna VG

En þetta er ekki bara sak­leys­is­leg dægradvöl – þessar síður teygja sig í efstu lög sam­fé­lags­ins, enda tveir alþing­is­menn VG lyk­il­menn í þess­ari þróun. Fáir eru öfl­ugri á síð­unni „Algjör­lega óáhuga­verðar stjórn­mála­upp­lýs­ingar“ en Andrés Ingi Jónsson, sem eru fæð­ing­arár þing­manna sér­lega hug­leik­inn. Þar fræðir hann okkur um að þing­skjal 1959 þennan vet­ur­inn sé fyr­ir­spurn Karls Gauta Hjalta­sonar, þing­manns Mið­flokks­ins, sem sé einmitt fæddur árið 1959. Ekki nóg með það, átján árum seinna fædd­ist Jón Þór Ólafsson Pírata­þing­maður og var fyr­ir­spurn hans til­efni þing­skjals númer 1977.

Þá var kollegi Andrésar Í VG, Kolbeinn Ótt­ars­son Proppé, mað­ur­inn sem kom þessu öllu  saman af stað þegar hann stofn­aði „Algjör­lega óáhuga­verðar fót­bolta­upp­lýs­ingar“ tæpum tveimur árum áður en hann varð þing­maður. Fljót­lega eftir að síðan komst á flug skrif­aði hann pistil í Frétta­blaðið ásamt Jóni Erni Loðm­fjörð ljóð­skáldi og lýstu þeir mik­il­vægi hins óáhuga­verða svo: „Rétt­ur­inn til að láta sér leið­ast og eiga nógu mörg tæki­færi til að vera leið­in­legur er rétt­ur­inn til lífs, að vera lif­andi og að skilja lífið.“ Þeir bæta við að það sé ekk­ert að ótt­ast. „Hættum að ótt­ast það að vera leið­in­leg. Hættum að ótt­ast það að láta okkur leið­ast.“

Það má jafn­vel líta á gjörn­ing­inn sem ákveðið upp­gjör við hrunið. „Karni­valið er búið. Við keyrðum okkur út, í vinnu­staðaleikjum, skemmti­staða­sleikjum, í skrílslátum við flipp­skún­k­ana í svörtu maríu og núna loks í ein­hverju gríni á Feisbúkk. Það er eng­inn brand­ari að hefj­ast hér og það sem sagt verður næst og næst og næst er ekki pönslæn. Þetta er leið­in­legt. Óáhuga­vert. Njótið þess án þess að hörfa.“