Þing­mað­ur­inn beindi fyr­ir­spurn til fjár­mála­ráð­herra. „Hefur eða hafði Isavia ohf. heim­ildir til að gefa ein­stökum flug­rek­endum greiðslu­fresti eða sér­kjör á til að mynda lend­ing­ar­gjöldum eða þjón­ustu­gjöldum og þar með sam­keppn­is­for­skot á frjálsum mark­aði Evrópska efna­hags­svæð­is­ins eða með því að inn­heimta ekki þær skuldir sem eru þó almannafé? Ef svo er, hverjar eru þær heim­ildir nákvæm­lega og hvar eiga þær heim­ildir sér stað í lögum eða reglu­gerðum? Hver er til þess bær að veita slíkar heim­ildir?“ spurði þing­mað­ur­inn fjár­mála­ráð­herra.

Að auki spurði hann ráð­herra hvort hann eða aðrir ráð­herrar hafi haft upp­lý­sy­ingar um aðgerðir eða aðgerð­ar­leysi opin­berra eft­ir­lits­að­ila, eins og Sam­göngu­stofu eða rekstr­ar­að­ila eins og Isavia.

„Isavia er hluta­fé­lag sem starfar á við­skipta­legum for­sendum. Það er ekki Isavia sem gefur út rekstr­ar­leyfi flug­fé­laga. Það er ekki skil­yrði fyrir starf­semi flug­fé­lags að Isavia hafi þurft að koma þar að málum. Og það er ekki Isavia sem tekur ákvörðun um að félagið lendi í greiðslu­erf­ið­leikum með skuld­bind­ingar sínar, heldur er Isavia, eins og margir og allir aðrir kröfu­hafar flug­fé­lags­ins sem í hlut á, í við­skiptum við það á við­skipta­legum for­sendum,“ svar­aði Bjarni Bene­dikts­son, fjár­mála­ráð­herra og for­maður Sjálf­stæð­is­flokks­ins.

Heim­ildir Isavía sé að finna í rekstr­ar­form­inu. „Mér er ekki kunn­ugt um annað en að ákvarð­anir sem teknar hafa verið af stjórn Isavia byggi á við­skipta­legum for­sendum,“ svar­aði ráð­herra. „Ég vil halda því til haga hér að hag­kerfið allt verður fyrir áhrifum af því að þetta flug­fé­lag hætti starf­semi. En hag­kerfið hefur á sama tíma notið mjög góðs af bæði sam­keppn­inni sem verið hefur í flug­rekstri til lands­ins og síðan af umsvifum félags­ins. Stjórn­völd hafa fylgst mjög vel með, bæði á vett­vangi ráð­herra­nefnda en einnig ráð­herrar á sínu fagsviði eftir því sem efni hafa staðið til, allt frá því að í ljós kom að félagið átti í erf­ið­leikum með að fjár­magna sig í gegnum skulda­bréfa­út­boð síð­ast­liðið haust.“

Jón Þór brást við þessu með ábend­ingu um að ef fyr­ir­tæki sé í rekstri og fái sam­keppn­is­for­skot á þessum for­sendum geti það skaðað önnur fyr­ir­tæki. „Í þessu til­felli þá varð vissu­lega mikið af fólki fyrir búsifjum, starfs­fólk flug­fé­lags­ins, hugs­an­lega skatt­greið­endur (Forseti hringir.) og síð­ast en ekki síst rík­is­sjóður. Til að mynda má nefna að opin­ber gjöld eins og líf­eyr­is­greiðslur höfðu ekki borist síð­ustu mán­uði fyrir fall félags­ins.“

Bjarni sagð­ist ekki í aðstöðu til að fella end­an­legan dóm um það hvort ávalt hafi verið tekin rétt ákvörðun á öllum stigum máls­ins. Hann benti á að Sam­göngu­stofa heyri ekki undir sitt ráðu­neyti og að stjórn Isavía sé með sjálf­stæða stjórn. Fjár­mála­ráðu­neytið er hand­hafi hluta­bréfa í Isavia.

„En það sem ég hef þó séð tel ég að hafi allt verið mál­efna­legt og reist á réttum grunni. Annars vegar hefur Sam­göngu­stofa, eins og ég sé það, sagt sem svo að sú staða sem upp var komin hefði kallað á mjög náið eft­ir­lit með starf­sem­inni. Það var nán­ast andað niður um háls­málið á fjár­mála­stjóra félags­ins og for­stjóra um það nákvæm­lega hver staðan væri á hverjum tíma og það þurfti að vera til staðar trú­verðug áætlun um að vinna bug á því ástandi til að rekstr­ar­leyf­inu væri ekki kippt úr sam­bandi. Það var mats­at­riði á hverjum tíma sem iðu­lega var upp­fært. (Forseti hringir.) Fyrir Isavia var það í raun sama, það þurfti að vera ein­hver áætlun um hvernig ætti að end­ur­greiða þá skuld sem var að byggj­ast upp (Forseti hringir.) og félagið þurfti að taka við­skipta­lega ákvörðun um það hvort menn vildu starfa sam­kvæmt þeirri áætlun eða ekki,“ sagði Fjár­mála­ráð­herra.