„Um dag­inn las ég að símar væru hleraðir í aug­lýs­inga­til­gangi. Inter­net­inu ber raunar ekki saman um hvort að sím­inn er hler­aður eða hvort hann er að fylgj­ast með. En þegar við erum í dægra­stytt­ingu á sam­fé­lags­miðlum að gera kann­anir á borð við: hvaða bítla­lag ert þú, erum við oft að veita aðilum aðgang að upp­lýs­ingum okkar á sam­fé­lags­miðlum sem þeir geta svo eftir atvikum nýtt og jafn­vel selt þriðja aðila,“ skrifar hún meðal ann­ars.

Eva tekur svo Google og Facebook sem dæmi.

„Einn af hverjum 20 í Evrópu notar Google til að leita að upp­lýs­ingum. Orðið gúgla er nú nýtt sagn­orð í mörgum tungu­málum heims­ins. Samkvæmt tölum hefur Facebook um 1,5 billjón neyt­endur í heim­inum þar af 307 millj­ónir dag­lega neyt­endur í Evrópu. Facebook er orðin aðal­aug­lýs­inga­vélin – inter­netið sjálft. Instagram er svo í eigu Facebook er með um 100 millj­ónir not­enda til sam­an­burðar.“ Hún bætir við: „Ímyndið ykkur gagna­söfnin sem Google og Facebook eiga.“

„Ég hef alltaf upp­lifað inter­netið sem ákveðið frelsi apparat og aðhalds­batt­erí gagn­vart ofríki og spill­ingu. Þar flæða upp­lýs­ingar og leynd­ar­hyggju er gert erf­ið­ara fyrir. Frelsi inter­nets­ins er því miður blekk­ing þar sem ósýni­legar hendur stýra því sem við fáum að sjá – að mörgu til þess að gera okkur háð, kaupa eða neyta.“

Pistil Evu má lesa í heild sinni hérna.