- Hef aldrei komið til Ítalíu og ástæðan er sú að maðurinn minn þorir ekki að sleppa mér lausri þangað þar sem hann óttast að ég kæmi aldrei til baka. Þar er víst ofsafagurt og mikið um góðan mat og menningu. Ég skil ekki af hverju hann er svona hræddur um að ég skili mér ekki til baka.
- Ég elska avókadó eða palta eins og það kallast í Chile. Ég er mjög kröfuhörð þegar kemur að þessum litla græna ávexti og ég á það til að missa svolítið kúlið í grænmetisborðinu þegar ég er að velja mér „my precious“ og þau eru öll gömul og hörð eða eldgömul og maukmjúk. Erfitt líf.
- Ég get verið svolítill flippskunkur og einu sinni þegar ég var á Flórída ákvað ég að besta hugmynd í heimi væri að fara í fallhlífarstökk. Það var hressandi upplifun og erfitt að toppa.
- Ég hef einu sinni á ævinni farið á gönguskíði og það var mjög spes lífreynsla. Það var með góðum vinum í Noregi og ég var eins og naut á svelli. Þegar ég var búin að staulast áfram í klukkutíma kom brekka og án þess að hika þá flaug ég á hausinn beint ofan í risaskafl og var föst þar með fæturna beint upp í loftið – og eðlilega þá hló ég svo mikið að ég pissaði á mig. Þá var ekkert eftir nema að skíða heim, sem tók klukkutíma, úthlegin og pissublaut.
- Ég er mikið fyrir að vera út af fyrir mig og finnst gott að eiga daga þar sem ég þarf ekki að gera neitt nema að dúlla mér. Það getur verið lestur, horfa á heila seríu, elda og frysta, fara í miðbæinn og taka túristaupplifun, fara út fyrir bæinn eða í heimsóknir að hitta fólk sem ég næ ekki að hitta nógu oft.
Mynd / Íris Dögg Einarsdóttir
Athugasemdir