Við­skipta­fræð­ing­ur­inn Vigdís Ingi­björg Páls­dóttir skrifar um for­eldra­hlut­verkið í sinn nýjasta pistil á vefnum Rómur. Hún segir það geta verið afar erfitt þar sem „for­eldra­frum­skóg­ur­inn“ taki ekki alltaf vel á móti nýbök­uðum for­eldrum og hún veltir fyrir sér hvernig megi gera nýbök­uðum for­eldrum lífið létt­ara.

Vigdís skrifa m.a. um bar­átt­una fyrir dag­mömmu­plássi. „Þeir for­eldrar sem ekki voru búnir að tryggja sér pláss hjá dag­mömmu eða á ung­barna­leik­skóla áður en getn­aður átti sér stað sitja í súp­unni,“ skrifar hún og bætir við að þrír mögu­leikar séu í boði.

„Einn er að sitja um dag­mömmu­pláss í Facebook hóp og senda barnið blind­andi til ókunn­ugrar konu hinum megin á höf­uð­borg­ar­svæð­inu. Eftirlit sveit­ar­fé­laga er afar tak­markað og til­hugs­unin um að treysta handa­hófs­kenndri mann­eskju fyrir því dýr­mætasta sem for­eldr­arnir munu nokkurn tím­ann eiga er ekki auð­veld. Annar mögu­leiki er að setja á sig Sam­herja­hatt­inn og múta ung­barna­leik­skólum. For­eldr­arnir með stærstu osta­körf­una eða bestu sætin í Borg­ar­leik­húsið eiga meiri mögu­leika en en aðrir. Hringja á viku­fresti og athuga stöð­una. Vona að Nonni nágranni hafi sagt eitt­hvað óvið­eig­andi við leik­skóla­stjór­ann svo barnið manns eigi meiri líkur á að kom­ast inn en hans. Þriðji val­mögu­leik­inn er að vera heima með barnið þangað til það kemst inn á leik­skóla. Sem engin leið er að vita hvenær verður,“ skrifar Vigdís sem varð móðir fyrir rúmu ári.

Því næst skrifar Vigdís um morgn­ana með ungu barni sem vaknar klukkan hálf sex. „Úti er niða­myrkur. Og það er kalt. Svo nú hefst tím­inn þar sem ég elti son minn í hring­inn í kringum íbúð­ina, loka skúffum, forða honum frá innstungum og lífs­hættu­legu klifri og tek upp dót eftir hann. Það er nefni­lega nákvæm­lega ekki neitt hægt annað að gera á þessum tíma dags. Það er kolniða­myrkur, kalt og róló­ferð ekk­ert sér­stak­lega girni­leg,“ skriar Vigdís og tekur fram að búðir séu lok­aðar og bóka­söfn líka.

„Og morg­un­verð­ar­menn­ing er ekki til nema í einu bak­aríi á höf­uð­borg­ar­svæð­inu, Bak­ara­meist­ar­anum í Suð­ur­veri, þar sem ég og sonur minn erum vana­lega mætt klukkan 6:30 á morgn­anna að fá okkur bita með lög­reglu­mönn­unum.“

Foreldrar flykkjast í Ármúla til að kaupa samfellur á 7.000 krónur

Vigdís skrifar einnig um press­una sem for­eldrar ungra barna finna gjarnan fyrir að klæða börnin sín í réttu fötin. „Það má ekki gleyma klæð­unum og sam­fé­lags­legri pressu á Instagram­hæfan barnafatnað. For­eldrar með útrunnið fæð­ing­ar­or­lof flykkj­ast í Ármúlann sem er orðið ein­hvers konar Mekka tísku­mæðra. Þar fást sam­fellur á sjö­þús­und krónur sem barnið vex úr á mán­uði eða útatar í ban­ana við fyrstu notkun. Vara­sjóð­ur­inn þynn­ist en fata­skáp­ur­inn stækkar og hver ein­ustu Konges sløjd kaup rétt­lætir Molo-móð­irin með því að hún er búin að bóka bás í Barna­lopp­unni eftir tvo mán­uði þar sem hún mun fá eitt­hvað af þessum pen­ingum til baka.“

Í pistli sínum telur Vigdís einnig upp það jákvæða sem fylgir því að vera nýbakað for­eldri ásamt því að koma með til­lögur um hvernig má gera líf for­eldra ungra barna auð­veld­ara.

„Ef fæð­ing­ar­or­lofið verður fram­lengt og sveit­ar­fé­lög girða sig í brók og koma börnum í almenni­lega dag­gæslu á góðum tíma þá er stórt vanda­mál leyst. Ég legg líka til fríar stræt­ó­ferðir fyrir for­eldra með vagna og kerrur sem rúnta um höf­uð­borg­ar­svæðið í leit að ein­hverju að gera,“ skrifar Vigdís meðal ann­ars.

Pistil hennar má lesa í heild sinni á vefnum Rómur.is.