Í umsögn Gunnars J. Árna­sonar heim­spek­ings um verk Halldórs kemur fram að þau hafi und­an­farin ár ein­kennst af stuttum setn­ingum sem eru stimpl­aðar æ ofan í æ með smá­gerðu og daufu letri eða páraðar með ákafri rit­hendi yfir mynd­flöt­inn. Runur og spíra­lar af end­ur­teknum setn­ingum sem vísa í sjálfa sig eða merk­ingu mynd­ar­innar eru eins og bæna­þula sem myndar sam­felldan klið á yfir­borð­inu.

Hof að vetri til.

Gunnar segir Halldór hafa ákveðið að þurrka út öll ummerki um rituð skila­boð í sýn­ing­unni í Hofi. „Engin dulin skila­boð, áköll, skír­skot­anir eða bend­ingar. Aðeins auðir fletir sem vega salt í ein­hverri óvissu milli þess sem er annað hvort rétt nýlega yfir­staðið eða hér um bil að skella á. Með því að eyða því út sem hefur verið svo ein­kenn­andi fyrir verk hans hingað til er lista­mað­ur­inn að gefa út yfir­lýs­ingu um þögn, vissu­lega þver­sagn­ar­kennda, en engu að síður afdrátt­ar­lausa: Hér hefur ekk­ert verið sagt og ekk­ert að tala um.“

Halldór er fæddur í Reykja­vík árið 1981. Hann lauk bakkalár- og meistara­gráðu í mynd­list frá Lista­há­skóla Íslands, auk þess að nema heim­speki og list­fræði við Háskóla Íslands. Hann hefur haldið tólf einka­sýn­ingar frá árinu 2005 og tekið þátt í fjölda sam­sýn­inga, meðal ann­ars yfir­lits­sýn­ingu á íslenskri mál­ara­list, Nýmálað, á Kjar­vals­stöðum árið 2015. Árið 2018 kom út bók hans Leit að lífi, sem er eins­konar ferða­saga lista­manns­ins. Þar tvinnar Halldór saman ljós­myndum og dag­bók­ar­brotum af ferða­lagi sínu um sjö eyjar syðst í Karí­ba­hafi vet­ur­inn 2017-18.

Opnun sýn­ing­ar­innar í Hofi er klukkan 16. Léttar veit­ingar og allir vekomnir.