„Það leggst mjög vel í mig,“ segir Óttar, spurður hvernig legg­ist í hann að troða upp. „Spockinn er svona skepna sem er mjög gott að viðra og virkar aldrei betur enn á nýjum slóðum og aðeins öðru­vísi. Við höfum alltof lítið spilað síð­ustu árin og er farið að klæja í þennan sirkus.“

Að hans sögn er þetta í fyrsta sinn sem bandið kemur fram á Bræðsl­unni. „Við höfum spilað í hjól­hýsi í Vest­manna­eyjum, á fót­bolta­velli í Færeyjum og aftan í flutn­inga­bíl á Hólms­heiði en þetta verður eitt­hvað alveg nýtt. Það hefur alltaf verið æðis­leg til­finn­ing að ímynda sér að manni yrði boðið að spila þarna og sjá fyrir sér dýrð­ina. Loks ræt­ist gam­all draumur,“ segir hann og tekur fram að hann hafi ekki einu sinni komið á Bræðsl­una sem tón­leika­gestur. „Ég hef hins vegar einu sinni komið til Borg­ar­fjarðar áður og þetta er ein­hver fal­leg­asti staður á land­inu,“ bætir hann við. „Þá hitti ég ein­hverja krakka og spurði hvort það væri hægt að kaupa kaffi. „Nei, amma er ekki heima,” svör­uðu þau. Við vonum bara að amman verði á staðnum núna,“ segir hann kím­inn. „Treystum reyndar á það því kaffi­laus verður Spockinn ansi hastur læf.“

Und­an­farið hefur lítið farið fyrir Doctor Spock og aðspurður út í það segir Óttar að það sé þetta helst að með­lim­irnir hafi elst og lítið sem ekk­ert selst. „Það er lang­besta staðan fyrir hljóm­sveit, autt blað. Okkur klæjar mikið að spila meira og semja,“ segir hann en sveitin sendi síð­ast frá sér nýja plötu í fyrra. „Við héldum upp á það að ég slapp úr póli­tík­inni og ráðu­neyt­inu í fyrra með því að taka upp plöt­una Leður. Við höfum alltof lítið fylgt henni eftir þannig að við tökum slatta af því efni í kvöld. Það er ann­ars orðið svo langt síðan við vorum hvað aktíf­astir að þegar við tökum gam­alt efni verður það eig­in­lega nýtt við remb­ing­inn við að rifja það up. Síðan semjum við alltaf eitt­hvað á svið­inu. Það er nýtt efni sem eng­inn sér fyrir nema að það verður örugg­lega allt eignað Sálinni hans Jóns míns að gömlum Spock-sið. Við ættum auð­vitað að vera að kynna lögin af vænt­an­legri plötu en það verður aðeins að bíða.“

Þannig að ný plata er í vinnslu? „Við erum búnir að borga fyrir stúd­íóið þannig að fljót­lega pöntum við tíma og förum svo að semja lög.“

Vonar að konurnar taki við í pólitíkinni

En hvað ertu ann­ars búinn að vera að bralla fyrir utan tón­list­ina? „Ég er kom­inn aftur í bóka­brans­ann og er versl­un­ar­stjí­ori í Bóksölu stúd­enta á Háskóla­torgi,“ segir hann. „Það er góður vinnu­staður og ynd­is­legur bransi. Bækur laða að sér gott fólk, spek­úlanta og hæfi­lega mikið af furðu­fuglum. Hér hittir maður alla og allskyns og lærir eitt­hvað nýtt á hverjum degi.“ Hann segir að í bóka­búð afsann­ist því það bull að það sé ekk­ert nýtt undir sól­inni. Það sé alltaf eitt­hvað nýtt undir þeirri stjörnu.

Þig langar ekk­ert aftur í póli­tík­ina? „Nei veistu, ég er búinn að afplána mitt í póli­tík­inni og þjóna mínum til­gangi þar og er svo glaður með að hafa end­ur­heimt kenni­töl­una mína að ég læt hana ekki svo glatt af hendi aftur. Það er komið nóg af gul­hærðum vit­les­ingum í póli­tík. Ég vil gera mitt til þess að bæta ekki í þá flóru,“ segir hann, greini­lega dauð­lif­andi feg­inn að vera laus. „Ég vona eig­in­lega að stelp­urnar taki við þessu á sem flestum sviðum. Það væri lang­mest vit.“

Mætir vel undirbúinn á svæðið

Fyrir utan að vinna í Bók­söl­unni og að tón­list­inni seg­ist Óttarr síðan alltaf vera að vinna að ein­hverju sem teng­ist listum. „Að minnsta kosti óbeint ef ekki beint. Eftir ráð­herramara­þonið og allt tíma­leysi síð­ustu árin var orðið ansi djúpt á manni,“ segir hann. „Þessi miss­erin fara kraft­arnir mest í að safni í sarp­inn svo maður hafi ein­hverju að gjósa. Ég finn að það er far­inn að aukast þrýst­ing­ur­inn og mæl­ast meiri leiðni í mér með hverjum deg­inum.“

Talið berst þá aftur að fyr­ir­hug­uðum tón­leikum sveit­ar­innar í kvöld og segir Óttar með­limi hennar mæta vel und­ir­búnir á svæðið. „Það eina sem er óákveðið er hvernig við verj­umst lund­anum á svið­inu. Okkur skilst að það sé allt vað­andi í lunda þarna og hann lað­ast sér­stak­lega að blíðum tónum og fal­legum klæðum eins og kría að hávöxnum og sköll­óttum. Við munum ann­að­hvort spila í lunda­heldum grímum, höf­uð­búrum og/eða með mjög barða­stóra hatta til að rugla fug­inn í rím­inu. Þetta getur ekki klikkað,“ segir hann léttur í lund.

Eitthvað sem þú vilt segja í lokin við vænt­an­lega tón­leika­gesti kvölds­ins í kvöld? „Þeir sem eru með óska­lög geta lagt beint inn á okkur í Spari­sjóði Garða­bæjar og nágrennis eða hent gull­molum á sviðið. Við munum síðan árita lík­ams­parta beint eftir tón­leik­ana og sitja fyrir með smá­börnum á flug­vell­inum á Egils­stöðum 20 mín­útur fyrir brott­för á sunnu­dag­inn. Ást og fiður.“