„Í sjálfu sér er ákvörð­unin til­tölu­lega ein­föld. Meiri­hluti Alþingis getur sam­ein­ast um að afhenda öllum Íslend­ingum eign­ar­hluti í tveimur bönkum, sem þeir eiga en rík­is­sjóður heldur á í umboði þeirra. Með því yrði ýtt undir þátt­töku almenn­ings á hluta­bréfa­mark­aði og margir fengju tæki­færi til að stíga fyrstu skrefin í átt að því að ger­ast kap­ít­alistar,“ skrifar Óli Björn Kárason, þing­maður Sjálf­stæð­is­flokk­ins, í Morg­un­blaðið í dag.

Þessi hug­mynd er í sjálfu sér ekki ný enda varp­aði for­maður Sjálf­stæð­is­flokks­ins henni fram í ræðu á lands­fundi árið 2015. Hún hefur hins vegar lítið verið rædd fram til þessa þótt reglu­lega skjóti umræða um sölu Lands­bank­ans og Íslands­banka upp koll­inum. Óli Björn seg­ist búa við and­stöðu við þessa hug­mynd því þeir séu enn til sem trúi því í ein­lægni að sam­fé­lag­inu vegni best ef flest atvinnu­tæki eru í höndum rík­is­ins.

Samkvæmt sam­komu­lagi milli stjórn­ar­flokk­anna er stefna rík­is­stjórn­ar­innar sú að ríkið verði áfram leið­andi fjár­festir í að minnsta kosti einum banka. Óli Björn segir þetta sann­gjarna mála­miðlun en bendir þó á að lands­fundur Sjálf­stæð­is­flokks­ins telji enga þörf á eign­ar­haldi rík­is­is­ins á fjár­mála­fyr­ir­tækjum til lengri tíma litið.

„Mis­mun­andi áherslur stjórn­ar­flokk­anna og ólík við­horf til hlut­verks rík­is­ins á fjár­mála­mark­aði kemur ekki í veg fyrir að tekin sé ákvörðun um vald­dreif­ingu – að afhenda lands­mönnum eign­ar­hlut í bönk­unum tveimur sem eru í eigu rík­is­ins. Um leið er fall­ist á sann­gjarna kröfu um að almenn­ingur, sem tók þátt í end­ur­reisn fjár­mála­kerf­is­ins, fái eitt­hvað í sinn hlut – 10-20% á næstu fjórum til fimm árum, sam­hliða því sem skipu­lega er dregið úr eigna­haldi rík­is­ins á fjár­mála­mark­aði,“ skrifar þing­mað­ur­inn að lokum.