Stefán fær starf – Mannanafnanefnd með múður

Góð vika – Stefán Eiríksson

Stefán Eiríks­son svífur vafa­laust um á bleiku skýi enda nýr útvarps­stjóri. Eftir eitt leyni­leg­asta ráðn­ing­ar­ferli sem sögur fara af („not!“) kunn­gjörði stjórn Rík­is­út­varps­ins valið í vik­unni og dró ekki dul á að það hefði verið erfitt en frum­kvöðla­starf Stefáns á sviði upp­lýs­inga­gjafar lög­reglu um sjálfa sig á sam­fé­lags­miðlum hefði verið eitt af því sem réði því að hann fékk stöð­una. Skiptar skoð­anir eru á ráðn­ing­unni og sagði Páll Bald­vins­son rit­höf­undur Stefán hafa eitt sér til ágætis. Hann hefði aldrei nálægt fjöl­miðlum komið nema sem við­mæl­andi, aldrei unnið á frétta­miðli, aldrei komið nálægt dag­skrár­gerð, hvorki fyrir hljóð­varp né sjón­varp, aldrei skipu­lagt dag­skrá eða stýrt henni. „Hann er því alveg óreyndur til þessa starfs, en gangi honum vel því verk­efnið er stórt og flókið.“ Reyndar er ekki alfarið rétt að Stefán hafi ekki starfað við fjöl­miðla, því hann vann m.a. sem sum­ar­afleys­inga­maður á Mogganum þegar hann var í lög­fræði­námi og sú dýr­mæta reynsla á vafa­laust eftir að koma að góðum notum í nýja djobb­inu.

Slæm vika – Mannanafnanefnd

Meðlimir manna­nafna­nefndar hafa ekki átt sjö dag­ana sæla eftir að upp komst að nefndin hafn­aði beiðni for­eldra um að fá að nefna barn sitt Lúsifer. Fannst sumum heldur betur skjóta skökku við að þessu fal­lega nafni, með sínar Bibl­íu­legu skír­skot­anir, væri hafnað á sama tíma og nefndin sam­þykkti River, Ull og Haföldu eins og ekk­ert sé. Í kjöl­farið hefur nefndin verið sökuð um geð­þótta­á­kvörðun og margir sem hrein­lega furða sig á því, eins og svo oft áður, hvers vegna þurfi yfir höfuð að halda úti svona púka­legu batt­eríi. Fólk eigi að fá að ráða sínum nöfnum sjálft og barn­anna sinna, ekki eitt­hvert ryk­fallið apparat sem starfi eftir máls­fars­reglum sem hafi lítið breyst frá mið­öldum. Ein­hverjir hafa þó stigið fram og gripið til varna fyrir nefnd­ina með ekki ósvip­uðum rökum og í laga­texta Mem­físmafí­unnar sem söng um árið: „Það verður að vera stjórn á manna­nöfnum — ann­ars myndu allir bara heita Hitler.“ Og hvert værum við komin þá, spyr þetta góða fólk. Já, það er spurn­ing.