Formaður Verka­lýðs­fé­lags Akraness gefur lítið fyrir „hneykslan“ margra full­trúa atvinnu­lífs­ins vegna vilja verka­lýðs­hreyf­ing­ar­innar til að „verja samn­ings­rétt hins vinn­andi manns“. Hann segir þá greini­lega hafa gleymt því að líf­eyr­is­sjóð­irnir hafi tapað 500 millj­örðum í banka­hrun­inu vegna botn­lausrar græðgi atvinnu­lífs­ins.

„Nú stendur bunan og hneykslan upp úr full­trúum atvinnu­lífs­ins vegna þess að verka­lýðs­hreyf­ingin vildi verja grun­vallar rétt­indi launa­fólks sem er samn­ings­rétt­ur­inn. Nú koma þessir snill­ingar yfir sig hneyksl­aðir á fram­ferði verka­lýðs­hreyf­ing­ar­innar og heimta að Fjár­mála­eft­ir­litið komi og tukti verka­lýðs­hreyf­ing­una til vegna þess að hún vog­aði sér að vilja verja samn­ings­rétt hins vinn­andi manns,“ segir Vil­hjálmur Birg­is­son, for­maður Verka­lýðs­fé­lags Akraness, með vísan í kjara­við­ræður Flug­freyju­fé­lags Íslands og Icelandair.

Telur hann að margir full­trúar atvinnu­lífs­ins séu búnir að gleyma hvernig atvinnu­lífið not­aði líf­eyrir launa­fólks eins og botn­lausan spari­bauk fyrir banka­hrunið. „Veifuðu framan í suma af þeim sem stjórn­uðu líf­eyr­is­sjóð­unum fríum boðs­ferðum í dýr­ustu lax­veiðiár lands­ins, eins og fram kemur í rann­sókn­ar­skýrslu Alþingis,“ segir Vil­hjálmur, sem tjáir sig um málið á Facebook.

Vil­hjálmur minnir launa­fólk á að líf­eyr­is­sjóð­irnir hafi tapað 500 millj­örðum í banka­hrun­inu vegna þess að þeir „stigu trylltan útrás­ar­dans með í atvinnu­líf­inu“. Vitnar hann í ræðu hjá Sigurði Ein­ars­syni, sem var banka­stjóri Kaup­þings, eins og hún er birt í rann­sókn­ar­skýrslu Alþingis: „Án þess þó að hafa rann­sakað það nákvæm­lega, þá held ég að það hafi ekk­ert íslenskt fyr­ir­tæki farið í útrás, án þess að líf­eyr­is­sjóðir hafi verið þar meðal helstu fjár­festa,“ sagði Sigurður Ein­ars­son í ræðu um hlut­verk líf­eyr­is­sjóð­anna árið 2008.“

Vil­hjálmur segir að svo stígi full­trúar atvinnu­lífs­ins fram yfir sig hneyksl­aðir og krefj­ist þess að Fjár­mála­eft­ir­litið láti málið til sín taka. „En þeir eru fljótir að gleyma að þeir óðu um á skítugum skónum um líf­eyr­is­sjóði launa­fólks og töp­uðu 500 millj­örðum af líf­eyrir vinn­andi fólks, vegna botn­lausrar græðgi atvinnu­lífs­ins á árunum fyrir hrun,“ segir hann og spyr hvar Fjár­mála­eft­ir­litið hafi verið þá.