Guðný Harð­ar­dóttir, sauð­fjár­bóndi og mat­væla­fram­leið­andi á Gils­ár­stekk í Breiðdal er neyt­andi vik­unnar. Guðný stundar búskap og rekur fyr­ir­tækið Breið­dals­bita sem full­vinnur afurðir lamba­kjöts.

Sauð­fjár­bændur og staða þeirra hafa verið í umræð­unni vegna ummæla sem Kristján Þór Júl­í­us­son land­bún­að­ar­ráð­herra lét falla á Alþingi í gær:

„Maður heyr­ir við­töl við sauð­fjár­bænd­ur og á sam­tal við þá þar sem þeir segja að þetta sé meiri lífs­stíll en spurn­ing um af­komu,“ sagði Kristján Þór.

Að halda sauðfé er meira en bara lífstíll að sögn Guðnýjar

Guðný seg­ist ekki taka undir þetta.

_,,Nei ég þarf að lifa á þessu, þetta er það umfangs­mik­ill lífstíll að ég verð að lifa á honum,“ segir Guðný og er aug­ljós­lega mikið niðri fyrir.

,,Okkur er sýnd því­lík óvirð­ing með þessum orðum og það er gert svo lítið úr okkur að svo mörgu leyti. Við erum frum­fram­leið­endur og ef við vesl­umst upp, hvað ætlar ,,land­bún­aðar“ráð­herr­ann okkar þá að gera?“ Spyr hún ákveðin og leggur mikla áherslu á gæsalapp­irnar.

Guðný var í göngum í gær í mik­illi rign­ingu og í kappi við tím­ann því von var á slát­ur­bílnum. Heimt­urnar voru lélegar og þegar hún kom heim var hvergi þurr þráður. Þegar hún hlamm­aði sér svo loks á sófann las hún ummæli ráð­herr­ans á sam­fé­lags­miðlum.

,,Þessi dagur verður lengi í minnum hafður.“

Já kjör bænda mættu svo sann­ar­lega vera betri og í ljósi þess má vera nokkuð víst að Guðný lumi á nokkrum góðum ráðum fyrir neyt­endur.

Nýtir frystinn mikið

,,Ég er umhverf­is­mið­aður neyt­andi. Ég reyni að fara hálfs­mán­að­ar­lega og geri stór inn­kaup. Ég reyni að versla eins mikið og ég get í miklu magni, tek stærstu pakkn­ingar í lág­vöru­versl­unum og frysti.“

Guðný Harð­ar­dóttir, bóndi og mat­væla­fram­leið­andi í Breiðdal.

Guðný býr inn­ar­lega í Breiðdal svo það er auð­vitað ekki stokkið út í búð eftir öllu.

,,Ef það vantar eitt­hvað, þá bara vantar það. Ég ólst líka upp við árs­tíð­ar­bundna neyslu og hef haldið í það. Það væri gaman að sjá fleiri til­einka sér það.“

Varðandi önnur inn­kaup seg­ist Guðný alltaf eiga nokkrar gjafir á lager. ,,Mér finnst skemmti­legra að gefa afþr­ey­ingu eins og spil og föndur, frekar en plast leik­föng. Full­orðnum gef ég eitt­hvað sem nýt­ist og þá koma mat­ar­körfur sterkt inn.“ Guðný býr svo vel að geta gefið eigin fram­leiðslu. ,,Það hafa ófá hangi­kjötslærin laum­ast í pakk­ana,“ segir Guðný.

Guðný gefur gjafir sem nýt­ast, t.d. mat­ar­körfur þar sem eigin fram­leiðsla er áber­andi.

Guðný er líka hag­sýn er kemur að fata­kaupum. ,,Við vin­kon­urnar höfum myndað svona fata­hringrás fyrir börnin, fyllum poka af of litlum fötum og látum ganga niður. Engu skiptir hvort göt séu á föt­unum eða ekki, þá er bara stoppað í. Allt er nýtt í sveit­inni.“