Rúnar með lausnina í borginni: „Burt með fantasíuna!“

Rúnar Már Bragason verk­stjóri segir fyr­ir­hug­aða borg­ar­línu á höf­uð­borg­ar­svæð­inu vera sam­gönguslys. Hann segir það ljóst að hún sé ekki til þess fallin að leysa sam­göngur í borg­inni.

Þetta segir Rúnar í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu. Hann kallar borg­ar­lín­una ein­fald­lega fantasíu sem eigi komi til með að skapa fleiri vanda­mál frekar en leysa þau. „Þannig ætla kjörnir full­trúar að leysa mál á þann hátt sem íbúar svæð­is­ins hafa ekki kallað eftir. Engin krafa hefur verið frá íbúum höf­uð­borg­ar­svæð­is­ins um borg­ar­línu enda sést vel þegar skipu­lagið er skoðað að allt miðar að stjórn­sýsl­unni sem er vestan megin á höf­uð­borga­svæð­inu. Það er eins og íbúar austan megin á höf­uð­borg­ar­svæð­inu séu allir á leið­inni í Vesturbæ Reykja­víkur,“ segir Rúnar.

Rúnar reyndir sjálfur að nýta sér þjón­ustu Strætó en gafst upp á því og keypti sér bíl. Hann veltir því fyrir sér hvort þeir borg­ar­búar sem nýta sér almenn­ins­sam­göngur hafi nokkurn tím­ann verið spurðir að þvi hvert þeir eru að fara. „Þessi lyk­il­spurn­ing hefur aldrei verið í umræð­unni heldur fara kosnir full­trúar í tvær heims­álfur og þrjár borgir til að skoða stað­hætti. Nei, frekar skal bruðlað með almannafé,“ segir Rúnar.

Rúnar er sann­færður um að það sé afar ólík­legt að borg­ar­línan skili þeim árangri sem von­ast er til. Hluti vand­ans er að kerfið sé teiknað með það fyrir augum að allir séu á leið í útjaðar höf­uð­borg­ar­svæð­is­ins, Vesturbæ Reykja­víkur. „Ein­hverra hluta vegna þrjóskast fólk enn við að kalla þetta svæði miðbæ. Lausnin felst í að færa áhersl­una frá Vesturbæ Reykja­víkur og setja sam­göngu­mið­stöð í Mjódd. Í stað íbúða­byggðar að breyta skipu­lagi í sam­göngu­mið­stöð. Þaðan er auð­veld­ast að deila út til jaðr­anna vegna góðra sam­gangna og kostar lítið að breyta. Með því að setja kjarn­ann nálægt miðju höf­uð­borg­ar­svæð­is­ins er auð­veld­ara að setja sveigj­an­leika í kerfið. Sveigj­an­leika sem borg­ar­lína býður ekki upp á,“ segir Rúnar og bætir við:

„Borg­ar­lína er fantasía sem svarar ekki kalli not­enda um sveigj­an­leika í ferðum, hvar sem er um höf­uð­borg­ar­svæðið. Svarið er að hugsa út frá skil­virkni sem næst með breyttum áherslum strætó, mið­lægri sam­göngu­mið­stöð, kjarna­stöðvum, tíð­ari ferðum og betri teng­ingum milli hverfa. Burt með fantasí­una!“