Björn birtir bókadóm: „Sannar hvað seilast má langt til að réttlæta eigin málstað“

Björn Bjarna­son, fyrr­ver­andi ráð­herra, hefur nú tekið að sér hlut­verk bók­mennta­gagn­rýn­anda. Hann hakkar í sig nýja bók Ólínar Þor­varð­ar­dóttur þjóð­fræð­ings, Spegill fyrir skugga­baldur.

Björn virð­ist harður bóka­gagn­rýn­andi.

Það gerir Björn í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu. Hann segir bók­ina ein­fald­lega ófrum­lega og fyr­ir­sjá­an­lega þar sem fram komi svart/hvít mynd höf­undar af mönnum og mál­efnum til að rétt­læta eigin mál­stað. „Þunga­miðja bók­ar­innar er að Ólína var hvorki ráðin þjóð­garðs­vörður á Þing­völlum haustið 2018 né for­seti hug- og félags­vís­inda­sviðs Háskól­ans á Akureyri (HA) árið 2013. Hana grunar að and­staða við sig innan HA hafi verið af „póli­tískum toga“ eftir að hún gagn­rýndi sjáv­ar­út­vegs­stefn­una sem þing­maður á árunum 2009 til 2013. Útvegs­menn og Samherji á Akureyri ótt­uð­ust mál­flutn­ing hennar, segir hún, og innan HA sönn­uðu menn holl­ustu sína við „Sam­herj­a­veldið“ með því að hafna henni. Hún telur að Þing­valla­nefnd undir for­mennsku Ara Trausta Guð­munds­sonar, þing­manns VG, hafi brotið á sér „að yfir­lögðu ráði“. Hún vegur hart að Þing­valla­nefnd­ar­mann­inum Páli Magn­ús­syni, þing­manni Sjálf­stæð­is­flokks­ins. Ummælin um Pál og gagn­rýni Ólínu á hann víða í bók­inni árétta svart/hvíta mynd hennar af mönnum og mál­efnum,“ segir Björn og bætir við:

„Hún veit­ist að þeim sem hún telur skugga­baldra en hefur þá til skýj­anna sem hún telur snill­inga án hæfi­legs frama. Fyrir utan Ólínu sjálfa eru í snill­inga­hópnum Þor­valdur Gylfason pró­fessor, Jón Þórisson arki­tekt og Jóhann Hauksson blaða­maður. Ólína ber einnig blak af Sólveigu Önnu Jóns­dóttur, for­manni Efl­ing­ar­stétt­ar­fé­lags, og Sig­ur­björgu Sig­ur­geirs­dóttur pró­fessor.“

Ólína með bók­ina sína. Mynd / Skjáskot Facebook.

Birni finnst Ólína seil­ast ansi langt í skrifum sínum. „Bók Ólínu sannar hvað seil­ast má langt til að rétt­læta eigin mál­stað þegar gert er upp á milli manna. Ólína skrifar sig frá sárs­auk­anum með því að tala illa um skugga­baldra og styðst þar við galdra­fræði. Þetta er nýstár­leg aðferð. Bók dr. Ólínu Kjerúlf Þor­varð­ar­dóttur ein­kenn­ist þannig af þver­stæðum. Full­yrð­ing­arnar um hve illa sé staðið að ráðn­ingu til opin­berra starfa eru ótrú­verð­ugar þegar litið er til þess hæfa fólks sem sinnir slíkum störfum. Er und­ar­legt að sam­tök þess sitji þegj­andi undir því sem Ólína hefur fram að færa. Bók Ólínu er ófrum­leg. Hún er skrifuð af sjón­ar­hóli sem leiðir til fyr­ir­sjá­an­legrar en rangrar nið­ur­stöðu,“ segir Björn.