Auðvitað viljum við trúa því að hjartað ráði för þegar við hittum ást­ina í lífi okkar en horm­ónar spila þar víst stórt hlut­verk. Samkvæmt líf­fræði­rann­sóknum er það að verða ást­fang­inn líf­eðl­is­fræði­lega mjög svipað því og að veikj­ast af geð­sjúk­dómi.

Sjúk­dómar eins og t.d. áráttu- og þrá­hyggjuröskun eru taldir orsakast af ójafn­vægi á ser­atónín­magni lík­am­ans og hafa rann­sak­endur fundið út að bæði þeir sem þjást af þrá­hyggju og ást­fangið fólk hafi lágt ser­atónín­magn eða um 40 pró­sent lægra en telst eðli­legt.

Skýringu þess að þessi mikli ást­ar­brími rennur af okkur með tím­anum gæti verið að finna í starf­semi heil­ans og hvernig hann bregst við dópamíni sem fylgir ástríð­unni og fyllir okkur vellíðan. Í réttum hlut­föllum eykur dópamín orku og vellíðan og hjálpar til við ein­beit­ingu. Það er ástæða þess að þegar þú ert nýorðin/n ást­fangin/n get­urðu vakað allar nætur, skokkað upp um fjöll og firn­indi og nýtt hæfi­leika þína til hins ýtrasta. Ástin gerir þig hug­rakk­ari og hress­ari og gerir það að verkum að þú tekur meiri áhættu.

Ef þetta horm­óna­ó­jafn­vægi ást­ar­innar sem lík­ist hvað helst geð­sjúk­dómi myndi halda áfram yrðum við án efa fyrir sál­rænum skaða. Svo ekki sé minnst á praktísku vanda­málin sem kæmu upp þegar þú drægist aftur úr í vinn­unni, svæfir ekki nóg og fylgd­ist ekki með klukk­unni. Að öllu gríni slepptu þá er þessu tíma­bili tryll­ings­legrar ástar ekki ætlað að end­ast.

En það er engin ástæða til að örvænta þótt þú og ástin þín verðið ekki alltaf svíf­andi um á bleiku skýi alsæl­unnar því svo virð­ist sem ham­ingju­sömum pörum í lang­tíma­sam­bandi hafi tek­ist að færa sig frá ofskammt­inum af dópamíni á fyrstu stigum sam­bands­ins yfir í djúpa teng­ingu sem ræðst fremur af oxýtósíni sem er sælu­örvandi hormón sem eykur á teng­ingu ykkar á milli og sam­kennd. Þetta hormón leys­ist úr læð­ingi við brjósta­gjöf, faðm­lög og kyn­ferð­is­lega full­næg­ingu. Út frá líf­fræði­legu sjón­ar­miði þá eru þau pör sem eru dug­leg að finna leiðir til að auka oxýtósín­magnið hvort hjá öðru lík­legri til að lifa ham­ingju­söm til ævi­loka.

Hvernig getið þið aukið oxýtósín­magnið?
1. Faðmist oftar.
2. Horfið í augu hvort ann­ars þegar þið talið saman eða eruð í ást­ar­at­lotum.
3. Gerið skemmti­lega hluti saman, heim­sækið nýja staði, farið í rækt­ina saman, farið í fall­hlíf­ar­stökk eða í rús­sí­bana.
4. Hlæið saman.
5. Nuddið hvort annað reglu­lega (hvaða lík­ams­hluta sem er).
6. Þegar spenna mynd­ast ykkar á milli, skuluð þið stöðva hana áður en hún stig­magn­ast. Tengist saman lík­am­lega, hald­ist í hendur, faðmist o.s.frv. Andið saman í nokkrar mín­útur og talið svo saman.