„Er ég versti pabbi á Íslandi eða hringja allar stofn­anir alltaf bara fyrst í mömmur barn­anna? Sama hvað ég hef reynt að láta hringja í mig þá er alltaf hringt fyrst í kon­una mína .“

Þessi spurn­ing Magnúsar Sig­ur­jóns Guð­munds­sonar, betur þekktur sem Maggi peran, hefur vakið mikla athygli á Twitter. Er þráð­ur­inn ansi langur, ummælum verið deilt víða og má draga þá ályktun að enn sé móð­irin í aðal­hlut­verki hvað þetta varðar. Þau sem taka þátt í umræð­unum segja nán­ast und­an­tekn­ing­ar­laust fyrst reynt að ná tali af móð­ur­inni. Svo eru aðrir sem halda fram að fað­ir­inn hafi engan áhuga á að sinna þessu hlut­verki. Einnig er bent á að um vit­und­ar­vakn­ingu sé að ræða og henni langt í frá lokið. Þá skín í gegn að feður eru einnig lang­þreyttir á að lítið þok­ist áfram í þessum efnum.

Maggi peran og faðir hans

Magnús sem er tóm­stunda­fræð­ingur að mennt fær peru­nafnið í beinan karl­legg en faðir hans var kall­aður Gummi Peran. Maggi peran útskýrði þetta nánar í sam­tali við Nútímann: „[Pabbi] var að vinna í fyr­ir­tæki þar sem þrír aðrir hétu Guð­mundur Magn­ús­son. Pabbi var að sjóða peru­stefni á skip og þótti stefnið líkj­ast belgnum á honum. Köllunum þótti fyndið að slengja nafn­inu á hann.“

Egill Ósk­ars­son, fyrr­ver­andi for­maður Vantrúar svarar vanga­veltum Magnúsar:

Sigrún Þor­steins­dóttir segir að á hennar vinnu­stað fari það eftir starfs­stéttum for­eldra og er þá frekar hringt í það for­eldri sem vinnur í banka ef hitt til dæmis starfar á sjúkra­húsi.

„Ég hef séð svo mik­inn mun á því hvað for­eldrar eru að gera þetta saman og þakka fæð­ing­ar­or­lof­inu fyrir. Ábyrgðin er sam­eig­in­leg en við getum líka gert betur,“ segir Sigrún.

„Ég spyr líka oft­ast hvort for­eldri sé betra að ná í, það er alltaf að verða jafn­ara,“ segir Egill.

Eva María bendir á að einnig fari eftir hvernig Mentor raðar en þar er yfir­leitt alltaf móð­irin ofar á lista.

„Svo hefur þetta verið kerf­is­lægur vandi held ég. Sjálf reyni ég að hringja til skiptis eða í það for­eldri sem hefur oftar sam­band,“ segir Eva María og bætir við að hún hafi séð oftar en einu sinni, kerfið raða móður fyrir ofan þó svo að faðir skrái sig á undan.

Hringir alltaf í móðurina

Arnór Heið­ars­son kveðst hafa gert sam­fé­lags­lega til­raun um tíma og þá alltaf hringt í föður hafi vantað upp­lýs­ingar.

„Í 19 af hverjum 20 skiptum vissi hann lítið og bað mig um að hafa sam­band við mömm­una. Ég sá að þetta var tíma­sóun og hringi núna alltaf í mömm­una, nema ég viti betur.“

Hildur Ýr Ísberg kenn­ari þver­tekur fyrir að slíkt sé tíma­sóun. Hún segir:

„Ég er ekki endi­lega viss um að það að ég hringi fyrst í pabba en mömmu hafi úrslita­á­hrif þar,“ svarar Arnór og bætir við: „Þetta er samt í öllu falli eyðsla á tíma sem ég hef ekki. Skil­virkni og nýt­ing á tíma skiptir máli líka.“

Óskað sérstaklega eftir að hringt sé í föður

Þá segir Edda Rós: „Það er alveg sama hvað. Það er alltaf hringt í mig en ekki mann­inn minn. Jafnvel þegar við biðjum um það. Jafnvel þegar við ítrekum að við séum búin að biðja um það.“

Donna sem deildi umræð­unum á sína síðu svarar Eddu: „Þetta er svo illa bia­sed kerfi. Mjög mikið að búa til vanda­mál sem ætti ekki að þurfa að vera til staðar. Hvað ef að það næst bara stundum betur í mann­inn og er það ekki bara full­komn­lega eðli­legt? Svona hugs­un­ar­háttur er bara að setja okkur í ein­hver hlut­verk

Sóley tjáir sig

Sóley Tóm­as­dóttir, fyrr­ver­andi borg­ar­full­trúi

Hallbera Eiríks­dóttir vitnar í við­tal við Andreu Róberts­dóttur er vann í Hjalla­stefnu­skóla. Þar var verk­lagi breytt og alltaf hringt í föð­ur­inn fyrst.

Sóley Tóm­as­dóttir femínisti, aktí­visti og mann­rétt­indasinni deilir færslu Magnúsar og segir:

Hildur Ýr Ísberg tjáir sig á ný og segir: „Mömm­urnar vita bara meira“ krist­allar svo fokk­ing vel af hverju konur eru fastar með „mental load“ fyrir fjöl­skyldur sínar.“

Þessu svarar Sigrún Skafta­dóttir og segir pirr­andi að ætl­ast sé til að mæður séu alltaf verk­efna­stjórar heim­il­is­ins og með allt á hreinu. Allir tapi á slíku.

Svona var símtalið

Jóhann Thorsson tjáir sig um sína upp­lifun og vitnar í sam­tal við skóla vegna barns­ins síns.

„Sæll Jóhann, þetta er X hjá Xskóla.“

„Sæl.“

„Afsakaðu að ég sé að hringja í þig, ég náði ekki í kon­una þína.“

Jóhann segir sam­talið hafa átt sér stað á þessum nótum og hann svarað starfs­manni skól­ans að sjálf­sagt væri að hringja í hann þar sem hann væri einnig for­eldri barns­ins.

Þá heldur Helga Lilja því fram að 90% af körlum hafi ekki áhuga á að deila ábyrgð með móð­ur­inni. Segir hún lítið þok­ast í rétta átt í þessum efnum.

Halldóra segir: „Væri mjög áhuga­vert að sjá í hvort okkar leik­skól­inn mun hringja næst (gerð­ist síð­ast fyrir meira en ári og þá var hringt í mig). Kærast­inn minn er núna í mestum sam­skiptum við starfs­fólk, bæði fer með strák­inn og sækir hann nán­ast alla daga.“

Hvað segja lesendur?

Sé tekið mið af umræð­unum eru sterkar vís­bend­ingar um að í flestum til­vikum sé haft sam­band við móður ef upp­lýs­ingar vantar um barn eða eitt­hvað kemur uppá.

Séð og heyrt á Mannlíf spyr: Hvernig er þín upp­lifun á þessu?

Er oftar hringt í móður eða föður þegar kemur að þínu barni?