Hjólakona sagði Sigrúnu að „fokka sér“ á göngustíg í Elliðaárdalnum: „Algjörlega ömurleg upplifun“

Sigrún nokkur, íbúi í Breið­holti, segir farir sínar ekki sléttar í sam­skiptum við hjól­reið­ar­konu í Elliða­ár­dalnum í gær. Hún von­ast til þess að við­kom­andi geti fundið aðrar leiðir til útrásasar en að hella sér yfir göngu­fólk með dóna­skap.

Sigrún lýsir reynslu sinni í inni í hópi Breið­hylt­inga á Facebook. „Jæja, það kom að því, nú get ég ekki orða bund­ist. Ég var að ganga með hund­inn minn á mal­bik­aða stígnum í Elliða­ár­dalnum áðan. Gekk lengst til vinstri á stígnum því hjóla­stíg­ur­inn er hægra megin þó að línan sjá­ist ekki all­staðar núna og að sjálf­sögðu er ég alltaf með hund­inn í bandi. Ég reyni að fylgj­ast vel með hjól­reiða­fólki og gái reglu­lega aftur fyrir mig, ég sé hjól­reið­ar­mann nálg­ast mig, ca. 10 metrum fyrir aftan mig og dreg alveg inn bandið á hund­inum og við erum alveg úti í vinstri kanti. Þegar hjól­reið­ar­konan kemur að okkur þá öskrar hún, „viltu passa hel­vítis hund­inn“ ég bað hana að róa sig og þá öskr­aði hún „fokk­aðu þér“ og gaf mér putt­ann,“ segir Sigrún og heldur áfram:

„Ég var aldrei fyrir henni og hún gaf aldrei hljóð­merki þegar hún nálg­að­ist, hún hefur mögu­lega hægt aðeins á sér við að hjóla fram úr okkur og kannski tapa 2 sek­úndum. Þetta var algjör­lega ömur­leg upp­lifun í ann­ars dæma­laust góðum göngutúr. Ég vona svo sann­ar­lega að þessi kona finni sér ein­hverja aðra leið til að fá útrás, hlýtur að eiga eitt­hvað erfitt.“

Fjöl­margir íbúar Breið­holts­ins tjá sig undir færslu Sigrúnar og flestir þeirra for­dæma hegðun hjól­reið­ar­kon­unnar. Lísa er ein þeirra. „Hjól­reiða­fólk er ógeðs­lega frekt. Finnst mér,“ segir Lísa.

Már skilur ekk­ert í þess­ari hegðun. „Magnað hvað fólk getur látið fara í taug­arnar á sér. Kanski var hún aldrei föðmuð sem barn,“ segir Már.

Aðal­heiður segir að hjól­reiða­menn hafi eyði­lagt úti­vist­ar­svæðið í Elliða­ár­dalnum. „Ég er hætt að fara þarna með hund­inn minn aðal­lega út af hjól­reiða­fólki. nýt þess að vera ann­ars­staðar í friði og ró,“ segir Aðal­heiður.

Ragn­hildur vill að tekið sé á mál­unum. „Það væri nú gott ef hjól­reiðar væru bann­aðar í dalnum okkar,“ segir Ragn­hildur.

Hjörtur segir svona fram­komu ekki í boði. „Upp til hópa erum við hjól­reiða­menn ágætis fólk sem er kurt­eist og orð­prútt. Það er því miður þetta 1% eins og hjá öðrum hópum sam­fé­lags­ins sem að þarf aðeins að bæta sam­skipta­hæfni sína og takast á við innri reiði,“ segir Hjörtur.