Birgir Lúðvíksson er látinn: „Traustur og brást aldrei!“

Birg­ir Lúðvíks­son fædd­ist í Reykja­vík 3. maí 1937. Hann lést á heim­ili sínu 3. fe­brú­ar 2021. Eft­ir­lif­andi eig­in­kona Birg­is er Helga Brynj­ólfs­dótt­ir. Þau eign­uð­ust fjögur börn, Viðar, Lúðvík, Sig­ríði og Guðríði. Hann var jarð­sung­inn í gær. Greint er frá and­láti Birgis á heima­síðu Fram.

Birg­ir var deild­ar­stjóri hjá Sjóvá-Al­menn­um trygg­ing­um þar til hann lét af störf­um vegna ald­urs. Þá stund­aði Birgir knatt­spyrnu og hand­knatt­leik á sín­um yngri árum hjá knatt­spyrnu­fé­lag­inu Fram í Reykja­vík.

Seinna sinnti hann ýmsum fé­lags­störf­um fyr­ir Fram og var for­maður knatt­spyrnu­deild­ar 1960-1961 og for­maður hand­knatt­leiks­deild­ar 1963-1969 og 1976-1981. Þá var hann for­maður aðal­stjórn­ar 1986-1989 og heið­urs­fé­lagi frá 2003.

Birg­ir var einnig fé­lagi í Frí­múr­ar­a­regl­unni. Hinn þaul­reyndi íþrótta­f­rétta­maður og fyrr­ver­andi yfir­maður íþrótta­deildar Morg­un­blaðs­ins, Sig­mundur Ó. Stein­ars­son, skrifar kveðju fyrir hönd knatt­spyrnu­fé­lags­ins Fram.

„Við frá­fall Birgis Lúð­víks­sonar, heið­urs­fé­laga Knatt­spyrnu­fé­lags­ins Fram, sjá Framarar á eftir öfl­ugum félags­manni sem setti sterkan svip á félags­líf Fram. Birgir, sem var gerður heið­urs­fé­laga Fram á 95 ára afmæl­is­ár­inu 2003, lagði til ófá hand­tökin til að efla félagið, af miklum dugn­aði, krafti og ódrep­andi bar­áttu­vilja. Birgir var mik­ill félags­maður, sem unni félagi sínu heitt og mætti við ýmis tíma­mót, alltaf léttur í lund.

Birgir var fæddur og upp­al­inn Framari, sem keppti bæði í knatt­spyrnu og hand­knatt­leik frá barns­aldri. Blátt blóð rann um æðar hans. Hann erfði Fram­genið frá föður sínum, Lúðvík Thorberg Þor­geirs­syni, sem var aðeins 18 ára þegar hann gerð­ist stjórn­ar­maður í Fram, og móður sinni, Guðríði Hall­dórs­dóttur.

Þegar Birgir fædd­ist 3. maí 1937 var pabbi hans leik­maður og for­maður Fram (1935-1937), 24 ára. Þrír bræður Guðríðar voru einnig for­menn Fram; Guð­mundur, Ólafur og Sigurður. Guð­mundur var nefndur „faðir Fram“ – eftir að hann blés í her­lúðra 1928, þegar Fram var nærri dautt. Undir hans stjórn hófst sögu­legt tíma­bil, sem er kallað „End­ur­reisn­ar­tíma­bilið.“ Lúðvík Thorberg tók virkan þátt í því tíma­bili.

Þess má geta að Lúðvík Thorberg og Guð­mundur, báðir heið­urs­fé­lagar Fram, komu mikið við sögu þegar félags­svæði Fram í Safamýri var í upp­bygg­ingu. Guð­mundur tók fyrstu skóflustung­una á svæð­inu 21. júní 1968 og Lúðvík Thorberg tók fyrstu skóflustung­una að fyrra félags­heim­ili Fram, 10. apríl 1972.

Birgir varð Íslands­meist­ari með meist­ara­flokki Fram í knatt­spyrnu 1962, en þá lék hann við hlið bræðra sinna; Halldórs og Þorgeirs. Guð­mundur Jónsson, þjálf­ari Fram, hafði þetta að segja um Birgi, sem lék í stöðu bak­varðar: „Birgir var traustur og brást aldrei. Það var erfitt fyrir and­stæð­inga að leika á hann og var Birgir mjög góður í návígi og nýtti sér ýmsar hreyf­ingar úr hand­knatt­leiknum.“

Þegar Birgir lagði keppn­is­skóna á hill­una snéri hann sér að félags­málum og gegndi marg­vís­legum trún­að­ar­störfum fyrir Fram. Hann varð for­maður knatt­spyrnu­deildar 1960-1961, síðan for­maður hand­knatt­leiks­deildar í 11 ár; fyrst 1963-1969 og síðan 1976-1981.

Karlalið Fram varð gríð­ar­lega sterkt og varð Íslands­meist­ari fjórum sinnum á fyrra for­manns­tíma­bili Birgis og 1968 varð Fram Íslands­meist­ari í fimm flokkum af sjö, karla og kvenna. Birgir átti stóran þátt í þeim upp­gangi og á síð­ari for­manns­tíma­bili hans voru Fram­konur óstöðv­andi; hömp­uðu 17 bik­urum og urðu Íslands­meist­arar fimm ár í röð; bæði innan og utan­húss.

Birgir barð­ist fyrir því að Fram eign­að­ist eigið íþrótta­hús, en tal­aði lengi fyrir daufum eyrum. Hörð bar­átta Birgis skil­aði árangri, hand­knatt­leiks­menn og konur Fram gátu hreiðrað um sig í Safa­mýr­inni; nýtt íþrótta­hús var vígt 21. ágúst 1994. Gleðin var mikil, Framarar höfðu eign­ast heima­völl!

Birgir, sem var for­maður aðal­stjórnar Fram 1986-1989, tók á móti öllum fjórum heið­urs­merkjum Fram og þá var hann sæmdur heið­urs­merkjum HSÍ, KSÍ, ÍSÍ, HKRR, KRR og ÍBR.

Birgir er einn af þeim félags­mönnum sem tóku ekki krónu fyrir það sem þeir gerðu og voru alltaf til­búnir til átaka þegar til hans var leitað – til að halda merki félags­ins hátt á lofti;

„Traustur og brást aldrei!“

Framarar kveðja og minn­ast Birgis með þakk­læti fyrir mikið starf í þágu félags­ins. Eig­in­konu hans Helgu Brynj­ólfs­dóttur og fjöl­skyldu eru sendar hug­heilar sam­úð­ar­kveðjur.

Sig­mundur Ó. Stein­ars­son.“