Stígamót hafi fundið fyrir auknu vændi íslenskra kvenna í Covid far­aldr­inum. ,,Okkar konur segja að áreitið sé tals­vert meira frá kaup­endum vændis í kjöl­far Covid. Margar fá lág­marks­fram­færslu í gegnum örorku, félags­þjón­ustu eða atvinnu­leys­is­bætur. Sú upp­hæð nægir ekki til þess að fram­fleyta þeim og þá verður vændi neyð­ar­úr­ræði” segir Anna Bentína Herman­sen  ráð­gjafi hjá Stíga­mótum, ,, Atvinnu­leysi hafi aldrei mælst hærra og mörg hinna glöt­uðu starfa eru hefð­bundin kvenna­störf.

Endalaus eftirspurn

,,Erlendu konur í vændi sem koma iðu­lega tíma­bundið til  lands­ins hafa eðli­lega ekki verið að koma og vænd­is­eft­ir­spurnin hefur færst  til íslenskra kvenna. Eft­ir­spurnin virð­ist vera gríð­ar­leg. Við höfum talað við konur sem hafa komið sér út úr vændi en verða fyrir stöð­ugu áreiti fyrrum vændis­kaup­enda.”

Forsaga kynferð­is­of­beldis algeng

Anna Bentína segir þær konur sem leiti til Stíga­móta vegna vændis eiga margt sam­eig­in­legt. ,,Margar þessar konur sem grípa til þess ráðs að fara út í vændi hafa orðið fyrir kyn­ferð­is­of­beldi sem hefur gríð­ar­leg áhrif á sjálfs­mat þeirra og sjálfs­á­lit og þær fara í þetta af neyð.´´

Anna Bentína Herman­sen

,,Þegar þær verða fyrir kyn­ferð­is­of­beldi missa þær eigna­réttin yfir eigin lík­ama, mörkin þeirra eru brotin og virð­ing þeirra fyrir eigin lík­ama er oft löskuð” segir Anna Bentína. ,,Annar stór þáttur er fátækt og félags­leg staða. Yfir­leitt eru það ekki vel stæðar, mennt­aðar konur sem dettur skyndi­lega í hug að stunda vændi af því að þær hafa svo gaman af kyn­lífi. Konurnar í vændi eru þær jað­ar­settu, sem sjá fáa aðra mögu­leika að sjá fyrir sér nema með þess­ari leið.”

Margar lifa ekki af

,,Afleið­ingar þeirra kvenna sem hafa verið í vændi eru gríð­ar­legar, oft marg­faldar sam­an­borið við aðrar teg­undir kyn­ferð­is­of­beldis. Áfallastreita er algeng og hjá konum sem hafa verið  í vændi hafa yfir 70% upp­lifað sjálfs­vígs­hugs­anir. Margar þeirra lifa þetta ekki af.´´

,,Þessar konur eru laskaðar bæði á sál og lík­ama þegar þær koma til okkar. Bæði er mikið lík­am­legt álag að stunda vændi og sumir karl­menn sem kaupi aðgang að lík­ama kvenna telji það ,,rétt” sinn full­nægja eigin fantasíum á þeim. Þeir ganga oft lengra en samið var um og fara oft veru­lega illa  með þær.”

Anna Bentína segir að sé aldrei, undir nokkrum kring­um­stæðum, rétt að kaupa aðgengi að lík­ama kvenna. ,,Því miður hefur þeirri skoðun um að vændi sé ,,val” og ekk­ert öðru­vísi en önnur við­skipta­sam­bönd, vaxið ásmegin. Sumir nota orðið ,,kyn­lífs­vinna” en vændi alltaf kyn­ferð­is­of­beldi, sama hvað reynt er að rétt­læta það.”

Vændi er ekki val

Önnu Bentínu finnst því miður finnst ganga of hægt að koma þessum skila­boðum á fram­færi. ,,Þarna erum við á sama stað gangvart brota­þolum vændis og við vorum gagn­vart brota­þolum nauð­ganna fyrir ekki svo löngu síðan. Við gerðum brota­þol­ann ábyrgan. Nú gerum við það með því að segja að þær velji þetta og geti sjálfum sér um kennt. Þetta róm­aða ,,val” skil­yrð­ist af for­tíð þeirra, stöðu og fátækt. Það er mik­il­vægt að við verndum þá sem eru í við­kvæm­ustu stöð­unni í sam­fé­lagi okkar í stað þess að níð­ast á þeim með því að rétt­læta kaup á lík­ömum þeirra.