Ég hef séð ýmis­legt um dag­ana, en þessi blaða­manna­fundur rík­is­stjórn­ar­innar í Hörpu fyrr í dag var með því allra ósvífn­asta sem ég hef séð. Rík­is­stjórn kynnir eitt­hvað sem gæti litið út fyrir ókunn­uga sem hertar aðgerðir á landa­mærum, en sem eru það í raun ekki.

Frammi fyrir þjóð sem þolað hefur allskyns tak­mark­anir í meira en ár, þjóð sem hefur nú uppi kröfur um hertar aðgerðir á landa­mærum, um að hags­munir hennar séu hafðir að leið­ar­ljósi en ekki frekja og yfir­gangur í hlut­höfum ferða­þjón­ustu­fyr­ir­tækja eða dellan upp úr öfga-nýfrjáls­hyggju­lið­inu, þjóð sem horfir fram á að enn ein bylgjan sé að rísa með end­ur­teknum tak­mörk­unum á dag­legu lífi, banni við sam­komum og sam­veru, þjóð sem sér draum­inn um betra líf í vor og snemm­sumar vera að leys­ast upp … frammi fyrir þess­ari þjóð mætir rík­is­stjórnin með frá­leitt sjón­ar­spil. Um hertar aðgerðir sem í raun breyta engu.“