Sölvi Tryggvason sver af sér ofbeldisverk: „Ég óska eng­um að lenda í þeirri hakka­vél“

Fjöl­miðla­maður­inn Sölvi Trygga­a­son hefur stigið fram og full­yrt að hann sé ekki sá þjóð­þekkti maður sem hafi gengið í skrokk á vænd­is­konu nýverið. Um það hafa gengið háværar sögur í sam­fé­lag­inu sem hafa sært Sölva mjög.

Sölvi ritar færslu á Instagram þar sem hann neitar því að hafa verið hinn ónafn­greindi þjóð­þekkti ein­stak­lingur og birti þess til stuðn­ings mynd úr mið­lægum gagna­grunni lög­regl­unnar sem sýni að hann hafi ekki verið hand­tek­inn vegna máls­ins.

Svona hljóðar færsla Sölva í heild sinni:

„Síðustu daga hafa gengið ótrú­lega rætn­ar slúður­sög­ur um mig í þjóðfé­lag­inu sem eiga sér enga stoð í raun­veru­leik­an­um. Þetta gekk meira að segja svo langt að einn fjöl­mið­ill birti frétt um slúður­sög­una án þess þó að nafn­greina mig. Í frétt fjöl­mið­ils­ins kom fram að fyr­ir um tveim­ur vik­um hefði þjóð­þekkt­ur ein­stak­ling­ur, sem sam­kvæmt sög­unni er ég, keypt sér kyn­lífs­þjón­ustu, gengið í skrokk á vænd­is­kon­unni, verið hand­tek­inn og flutt­ur í varð­hald. Um þetta er bara eitt að segja: málið er þvætt­ing­ur frá upp­hafi til enda.

Ég get ekki sagt ykk­ur hvað þess­ar sög­ur hafa haft mik­il áhrif á mig, fjöl­skyldu mína og vini. Ég hef verið sem lamaður síð­ustu daga og neit­aði lengi vel að trúa að fólk tæki þátt í að dreifa slúður­sög­um sem þess­um. Frá því um helg­ina hef­ur sím­inn minn ekki stoppað vegna fyr­ir­spurna frá fjöl­miðlum um hvort þess­ar sög­ur séu sann­ar. Þegar málið er komið á það stig verð ég að bregð­ast við. Niður­brot­inn og svefn­laus leit­aði ég í gær til Sögu Ýrar Jóns­dótt­ur hæsta­rétt­ar­lög­manns til að at­huga stöðu mína og hvernig ég ætti að bregð­ast við. Hún sagði mér að auð­velt væri að afsanna þetta með því að kalla inn mála­skrá mína hjá lög­reglu und­an­far­inn mánuð þar sem ljóst væri að ef lög­regl­an hefði haft ein­hver af­skipti af mér, bein eða óbein, þá kæmu þau fram í mála­skránni. Saga kall­aði því eft­ir mála­skránni og feng­um við hana af­henta fyr­ir stundu og birti ég hana hér með. Eins og þarna kem­ur skýrt fram hef­ur lög­regl­an ekki haft nein af­skipti af mér, bein eða óbein, á þeim tíma sem þessi at­vik eiga að hafa átt sér stað. Þetta verður ekki skýr­ara. Það er ekk­ert til í þess­um slúður­sög­um.

Ég óska eng­um að lenda í þeirri hakka­vél sem slúður­sög­ur eru. Þær eru mann­skemm­andi, niður­brjót­andi og hafa valdið mér og mín­um meira hug­ar­angri en ég hefði getað ímyndað mér. Ég verð alltaf jafn undr­andi á að fólk sé til í að tala illa um ná­ung­ann; fólk af holdi og blóði með til­finn­ing­ar og fjöl­skyldu. Hætt­um þessu!

Raun­ar líður mér svo illa að ég treysti mér ekki til að tjá mig frek­ar um málið og bið ég fjöl­miðla um að virða þá ósk mína.“