Jón Viðar Jónsson gagn­rýnir hefur nú sett fram sitt mat á sjón­varps­s­er­í­unni Kötlu eftir Baltasar Kormák. Það gerir hann í stöðu­upp­færslu á Facebook síðu sinni og er ljóst að kapp­anum er síður en svo skemmt.Jón Viðar kveðst hafa eytt þjóð­há­tíð­ar­kvöld­inu í að horfa á þætt­ina og segir hann að kvöld­inu hafi geta verið varið betur og heldur svo áfram: „því að þetta er ein­hver mesti fyr­ir­gangur sem sést hefur í íslensku sjón­varpi. Hávaðinn ærandi, tón­listin yfir­þyrm­andi (fín út af fyrir sig en herfi­lega ofnotuð), gos­drunur, læti í vélum, það var lítið eyrna­gaman að láta þetta bylja á hlustum. Leikmynd og mynda­taka auð­vitað smart eins og við er að búast – en til hvers er að vera smart ef hið mann­lega drama nær ekki máli – og því fer víðs fjarri að það geri það hér. Ef Baltasar væri nú bara að segja spenn­andi sögu með til­heyr­andi eðli­legum og sjálf­sögðum klisjum, en nei, onei, nú virð­ist Balti telja sig vera orð­inn sál­fræði­leik­stjóri, svona eins og Ingmar Bergman (kannski Bergman aft­ur­geng­inn úr jök­ul­sprungu?!“.Jón Viðar kallar þætt­ina steypu og segir að inni á kvik­mynda­vefnum imbd.com séu flest ummælin gagn­rýnin  um Kötlu. ÞAr sé helst kvartað yfir þung­lama­legri sög­unni sem og að efnið sé hrein­lega ekki nægt í svo langa sjón­varps­s­eríu. Jón Viðar bætir þessu við: „En ég verð að bæta því við að þegar nær dró lokum var mér hrein­lega farið að finn­ast þetta fyndið, og það flögraði iðu­lega að mér að hér væri komin ágætis uppi­staða í næsta ára­mótaskaup, þá gjarnan með teng­ingu við Reykja­nes­gosið: allir væru rorr­andi í ein­hvers konar gosvímu, mæt­andi sjálfum sér eða sínum nán­ustu á ýmsum ald­urs­skeiðum og útgáfum, ég er viss um að snjallir sjón­varps­kó­míkerar gætu fengið eitt­hvað út úr þeirri hug­mynd. Síðasti þátt­ur­inn, þegar höf­und­ur­inn hnýtir loks saman þræð­ina sem hafa verið að þvæl­ast hver um annan í fyrri þáttum, er svo stór­kost­legt meló­drama að leitun er á öðru eins, jafn­vel í hinni fábrotnu og á margan hátt ófrum­legu kvik­mynda­menn­ingu okkar Íslend­inga“.Jón er þó jákvæður í garð leik­ara­vals og segir það vel heppnað og fagnar því að sjá ný and­lit og nýleg innan um þau gömlu. Hann bætir því þó við að löngu nóg sé komið af Þor­steini Bachmann og Ingvari E. Jón Viðar lofar einn leik­ara og tekur svona til orða: „Einn leik­ari kom raunar virki­lega og ánægju­lega á óvart, og það er litli dreng­ur­inn, Hlynur Harð­ar­son, sem mun hafa leikið einu sinni áður í bíó­mynd, hann var bara alveg svaka­lega góður í sínu hlut­verki – sem er extra lofs­vert þar sem sá þáttur mynd­ar­innar er í meira lagi göt­óttur í hand­riti. Það er út af fyrir sig kúnst að ná fram góðum leik hjá börnum, svo að leik­stjór­inn má vel fá stjörnu fyrir það“.Jón Viðar gefur svo Kötlu ein­kunn í stíl imbd.com og segir að frá 1 upp í 10 hljóti Katla 2 og þar að auki ekki nema  eina og hálfa stjörnu.

„Það er sorg­legt að sjá svona mik­illi fag­kunn­áttu og svona miklum fjár­munum sóað í svo lít­il­fjör­legt efni. Og maður þarf helst að fá sér góðan skammt af ein­hverju sem er skemmti­legt og mann­eskju­legt og trú­verð­ugt og gríp­andi til að jafna sig“