„Hversu stjórn­laus umræðan er orðin þegar hægt er að benda á hvern sem er og saka hann um alls konar hluti og dæma við­kom­andi sekan vegna orðróms, með til­heyr­andi æru­missi og jafn­vel atvinnu­missi. Viljum við lifa í slíku sak­bend­ing­ar­þjóð­fé­lagi? Stærstur hluti þjóð­ar­innar vill það örugg­lega ekki og veit mæta­vel að stjórn­laus ref­sigleði er ekki ein­kenni á sið­uðu sam­fé­lagi.“

Þetta skrifar Kolbrún Berg­þórs­dóttir í pistli sínum í Frétta­blað­inu í dag. Þá segir hún að Metoo-bylt­ingin hafi verið þörf en nú séu eft­ir­köst hennar orðin alvar­leg eins og þekk­ist vel. Þá nefnir Kolbrún hópa sem hún segir sam­an­standa af bæði æstu og ref­siglöðu fólki, þá aðal­lega konum.

„Það er til marks um jafn­væg­is­leysi þessa fólks að einn hóp­ur­inn kallar sig Öfgar – hann gæti allt eins kallað sig Ofstæki. Þetta fólk vill að þeim karl­mönnum, sem það telur hafa brotið af sér gagn­vart konum, sé gert að búa við eilífa útskúfun. Þá skiptir engu þótt við­kom­andi hafi verið sýkn­aður fyrir dóm­stólum eða að mál við­kom­andi hafi aldrei farið fyrir dóm­stóla. Orðrómur nægir til að hóp­ur­inn stígi fram með ásak­anir og kveði upp sinn mis­kunn­ar­lausa dóm. Og hver sem leyfir sér að and­mæla þeim vinnu­brögðum er tal­inn vera sorp í augum dóm­stóls göt­unnar, stimpl­aður sem and­styggi­legur tals­maður ofbeld­is­menn­ingar og sagður þjást af alvar­legri ger­enda­með­virkni.“

Þá gagn­rýnir hún fjöl­miðla fyrir að taka þátt í æsingnum og bendir á að þeir mættu gæta hófs frekar en að taka þátt. Það kemur Kolbrúnu ekki á óvart að fólk þori ekki að hafa hátt sé það sam­mála.

„Því miður vilja ekki nógu margir segja þessi orð opin­ber­lega af ótta við að vera úthróp­aðir og fá á sig þann stimpil að styðja ofbeld­is­menn. Skipta óp æsinga­fólks­ins virki­lega svo miklu máli að rétt sé að skrúfa fyrir skoðun sína og sann­fær­ingu af ótta við við­brögð hóps­ins? Nei,“ skrifar Kolbrún að lokum