Hún vildi þóknast elskhuga sínum: Drekkti dóttur sinni í vatnsfötu

Denise Labbe fædd­ist í París í Frakk­landi árið 1926. Lítið er vitað um hennar hagi á veg­ferð hennar til full­orð­ins ára, en þó ljóst að hún varð mun­að­ar­laus þrettán ára að aldri. Þaðan í frá þurfti hún að sjá sjálfri sér far­borða og ku hafa lagt hart að sér til að öðl­ast þokka­lega til­veru.
Rétt fyrir þrí­tugt, árið 1954, hitti Denise karl­mann að nafni Jacques Algarron í Rennes. Jacques þessi var þremur árum yngri en Denise og stúd­er­aði heim­speki. Hann las af áfergju verk Friedrichs Nietzsche og mögu­lega hafði slegið eitt­hvað saman hjá honum, því hann áleit sig vera gott dæmi um ofur­menni hins þekkta rit­höf­undar.

Áður en Denise hitti Jacques hafði hún átt í sam­bandi við aðra karl­menn og með einum þeirra eign­að­ist hún dóttur, Catherine, sem var tveggja ára þegar þarna var komið sögu. Denise, sem hafði skapað sér ánægju- og ham­ingju­ríkt líf, hreifst af þessum heim­spekinema og sú hrifn­ing átti eftir að hafa sorg­legar afleið­ingar.

Ofurmenni – ofurpar

Sem fyrr segir virt­ist Jacques hafa sann­færst um að hann væri ofur­menni Nietzsches. Fór Denise ekki var­hluta af þeirri rang­hug­mynd því Jacques bætti um betur og ákvað þau væru ofurpar.

Denise Labbe og Jacques Algarron Samband þeirra var stutt en afdrifa­ríkt.

Hvað sem því leið var Jacques einnig þeirrar skoð­unar að Denise þyrfti að sanna sig gagn­vart honum, einnig að hún væri öllum öðrum konum æðri. Síðast en ekki síst þurfti hún að sýna að hún sjálf væri verð ástar hans og sam­bands þeirra.
Nú, Denise stóð frammi fyrir ærnu og fram­andi verki, en ástin á til að svipta fólk glór­unni eins og dæmin sanna.

Neydd til kynmaka við ókunnuga

Ekki aðeins þurfti Denise að sanna tryggð sína og tak­marka­lausa ást til Jacques, því hann mun hafa neytt hana til kyn­maka við ókunn­uga menn og í kjöl­farið þess þurfti hún að biðja hann afsök­unar.

Ofur­menni Jacques áleit sig birt­ing­ar­mynd ofur­mennis Nietzsches.

Brenglun Jacques átti eftir að taka á sig enn þá alvar­legri mynd. Þannig var mál með vexti að hann hafði lesið frá­sögn um móður sem hafði ákveðið að fyr­ir­fara barni sínu því hún var í sam­bandi með manni, en barnið var ávöxtur ann­ars sam­bands.
Jacques klif­aði á þess­ari frá­sögn við hvert tæki­færi sem gafst og hug­myndin skaut rótum í huga Denise. Jacques lagði sín lóð á vog­ar­skál­arnar með því að hrein­lega að krefj­ast þess af Denise að hún myrti dóttur sína.

Fyrsta tilraun

Denise ákvað að gera sem Jacques bauð. Fyrsta til­raun hennar til að myrða Catherine tókst ekki sem skyldi. Sögum ber ekki saman um hvort Denise var trufluð við verkn­að­inn eða hvort móð­ur­eðlið hefði orðið yfir­þyrm­andi.
Í það minnsta varð ekki úr því að hún fleygði Catherine út um glugga heim­ilis þeirra, dag­inn þann. Denise var þá í öngum sínum vegna ótta um að hún myndi glata Jacques ef hún hlýddi ekki fyr­ir­mælum hans og kæmi dóttur sinni fyrir katt­ar­nef.
Því varð þessi til­raun Denise aðeins sú fyrsta af þremur.

Björgun á síðustu stundu

Þrýst­ing­ur­inn á Denise jókst, senni­lega hvort tveggja af hálfu Jacques og hræðslu hennar um að hann yfir­gæfi hana. Í það minnsta gerði hún aðra til­raun og mátti litlu muna að sú til­raun tæk­ist.
Denise fleygði dóttur sinni í síki, en fékk bak­þanka strax í kjöl­farið því í raun elskaði hún dóttur sína tak­marka­lítið. Denise hljóp eftir hjálp og á þess­ari ögur­stundu tókst ókunn­ugum veg­far­anda að draga Catherine upp á sík­is­bakk­ann.
Denise var á milli steins og sleggju og innra með henni tók­ust á þörfin fyrir að þókn­ast Jacques og ást hennar til dóttur sinnar. Eitthvað varð undan að láta.

Allt er þegar þrennt er

Þriðja til­raun Denise til að þókn­ast ást­manni sínum varð einnig sú síð­asta. Þann 8. nóv­em­ber drekkti Denise dóttur sinni í vatns­fötu og síðan sendi hún Jacques sím­skeyti til að upp­lýsa hann um að verkið væri unnið; hvort hún væri þá ekki verð ástar hans?

Vatns­fatan Teikning af dóm­ar­anum í mál­inu með vatns­föt­una sem Denise not­aði.

Hver við­brögð Jacques við sím­skeyt­inu voru er ekki vitað, en Denise var hand­tekin þennan sama dag og sagði lög­regl­unni alla sól­ar­sög­una. Réttað var yfir Denise í Blois í maí árið 1955.

Í fylgd lög­reglu Denise var hand­tekin sama dag og hún framdi morðið.

Það var mat dóm­stóls­ins að aðstæður þessa harm­leiks væru mild­andi hvað Denise áhrærði, en hún fékk lífs­tíð­ar­dóm árið 1956.
Jacques fékk 20 ára dóm, sem skyldi afplán­aður í þrælk­un­ar­vinnu, fyrir að hafa rekið Denise til verks­ins.

Smelltu hér til að lesa brak­andi feskt helg­ar­blaðið eða flettu því hér fyrir neðan: