Guðný læknir segist misnotuð 9 ára af fyrrverandi þingmanni: „Nuddaði bringuna og klofið á mér“

Guðný Bjarna­dóttir læknir seg­ist hafa verið ítrekað mist­notuð kyn­ferð­is­lega þegar hún var aðeins 9 ára gömul. Ger­and­inn hafi verið Kristinn E. Andr­és­son, fyrr­ver­andi þing­maður og rit­stjóri Tímarits Máls og menn­ingar.

Guðný greinir frá þessu í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu þar sem hún seg­ist vilja skila skömminni, nú sex­tíu árum eftir brotin. Brotin segir hún að hafi átt sér stað bæði á heim­ili Kristins sem og heima hjá henni þar sem þing­mað­ur­inn og rit­stjór­inn fyrr­ver­andi var vinur for­eldra Guðnýjar.

„Ég finn mig knúna til að segja frá, stað­reyndir sem hafa elt mig allt lífið þó að ég hafi sem betur fer ekki látið það eyði­leggja fyrir mér meira en nauð­syn­legt er þegar barn ber leynd­ar­mál sem ekki einu sinni mamma og pabbi mega vita um. Þegar ég var níu ára fékk ég boð frá Kristni og Þóru um að koma heim til þeirra að lesa Sálminn um blómið. Þegar ég var búin að koma mér fyrir í stóra sóf­anum í fínu stof­unni hjá Kristni og Þóru lét Þóra sig hverfa fram en Kristinn varð eftir í stof­unni. Áður en ég vissi af færði hann sig að mér, tók bók­ina af mér og lét mig standa upp þétt að sér. Hann þukl­aði mig alla og rak tung­una upp í munn­inn á mér. Þetta ætl­aði engan enda að taka. Hann hélt áfram drykk­langa stund, stundi þungan, tal­aði um hve fal­leg augu ég væri með og nudd­aði bring­una og klofið á mér,“ segir Guðný og heldur áfram:

„Þegar hann loks sleppti mér fór ég fram þar sem ég sá að Þóra var að skipta á rúmum og ég sagð­ist þurfa að fara heim. Þá kom ekk­ert annað til greina en að Kristinn æki mér heim. Á leið­inni stöðv­aði Kristinn bíl­inn á Soga­veg­inum, and­aði þungt, ótt og títt og spurði hvort ég vildi koma með sér upp í Heiðmörk.“

Kristinn var þing­maður og rit­stjóri.

Þegar heim var komið sagði Guðný for­eldrum sínum ekki frá þessu. Hún lýsir því að til þess hafi hún ein­fald­lega skamm­ast sín of mikið og verið sem lömuð. „Nokkrum mán­uðum síðar gekk ég beint í flasið á Kristni á mínu eigin heim­ili þar sem ég taldi mig óhulta. Ég upp­lifði mikla skelf­ingu um leið og hann greip mig og við­hafði sömu hegðun og heima hjá honum eins og áður er lýst. Þegar hann var búinn að fá nóg fór hann og skildi eftir bók sem hann ætl­aði að gefa okkur, segir Guðný sem nú loks­ins, sex­tíu árum eftir mis­notk­un­ina, þorir að skila skömminni:

„Ég þagði yfir þessu og skamm­að­ist mín í ára­tugi. Skamm­að­ist mín fyrir minn­ingu sem ég bað ekki um og gat ekk­ert að gert. Ég sagði maka mínum frá þessu en aldrei for­eldrum mínum. Ég ákvað að þau fengju að deyja án þess að heyra þetta. Sjálf vona ég að mér tak­ist nú að skila skömminni frá mér, nú loks­ins þegar ég kem mér að því að skrifa um þessa lífs­reynslu, sem ég hefði svo sann­ar­lega viljað vera án þegar ég var níu ára gömul, nú sex­tíu árum síðar.“