„Ung­linga­leið­tog­inn í kirkj­unni tók mig í gólfið, kné­setti mig og stóð ofan á mag­anum á mér til að reka út djöfl­ana sem áttu að gera mig sam­kyn­hneigða,’’ segir Steinunn Anna Radha í við­tali við Kompás en fjallað var um málið á Vísi.
Kompás hefur kafað ofan í hug­takið trú­arof­beldi og skyggnst inn í líf þeirra sem hafa verið í sér­trú­ar­söfn­uðum. Þeir sem hætta í sér­trú­ar­söfn­uðum upp­lifa kvíða, áfallastreitu, dep­urð og mörg hver hafa orðið fyrir alvar­legu ofbeldi innan söfn­uðs­ins.

Steinunn er ein þeirra en seg­ist hún hafa mætt allt að sex sinnum í viku í kirkju en var hún í ung­linga­starf­inu í Smára­kirkju en þar var hún ítrekað beitt ofbeldi. Ung­lingat­arfs­leið­tog­inn bauð henni heim til sín þar sem hann braut á henni en þetta gerð­ist oft yfir heilt ár. Steinunn kærði leið­tog­ann og vann málið.
Sigríður Lund Her­manns­dóttir segir frá reynslu sinni í sér­trú­ar­söfn­uðum Frelsinu. For­eldrar Sigríðar voru ung þegar þau eign­uð­ust hana og faðir hennar í rokk­hljóm­sveit sem fylgdi mikið djamm. Þau gengu svo í sér­trú­ar­söfnuð og breytti það lífi Sigríðar. Frelsið var stofnað árið 1995 og leið­tog­arnir voru hjónin Linda Björk Magn­ús­dóttir og Hilmir Krist­ins­son. Sigríður lýsir atburðum sem áttu sér stað meðan hún var í söfn­uð­inum en áttu með­limir að borga einn tíunda af launum sínum til safn­að­ar­ins.
„Það voru sam­komur oft í viku og enda­laus vinna,” segir Sigríður. „Oft vorum við sótt heim til að vinna ef við vorum veik. Það var skráð í kladda hverjir komu hvenær. Og með tíund­ina, það var skráð hverjir borg­uðu. Ef þú borg­aðir ekki, var hringt í þig.“
„Ég man alltaf setn­ing­una sem var hömruð í okkur: Serve your leaders as on to God. Þjónaðu leið­tog­unum eins og þeir séu Guð. Og þú settir bara sama­sem­merki þarna á milli.“
Sigríður hefur nú sagt skilið við trú­ar­of­stæki og er þakk­lát fyrir þann stað sem hún er á í dag. Viðtalið má lesa í heild sinni á Vísi.