„Að vakna upp um miðja nótt við það að heim­ili manns stendur í ljósum logum er skelfi­leg lífs­reynsla. Eins og að vera fastur í hræði­legri martröð sem þú getur ekki vaknað upp af,“ skrifar Ellert Grét­ars­son, íbúi í Keflavík, sem vakn­aði upp í fyrrin­átt við það að íbúð hans stóð í ljósum logum.Ellert, sem er þekktur ljós­mynd­ari, skrifar slá­andi færslu á Facebook um þessa lífs­reynslu sína. Það var sem krafrta­verk hefði vakið hann.„Það sem vakti mig var svefn­her­berg­is­hurðin sem glamr­aði í hurð­ar­fals­inu, líkt og hún gerði alltaf í jarð­skjálft­unum síð­asta vetur því hún er örlítið laus í fag­inu. Þess vegna hélt ég í svefn­rof­anum að það hefði komið skjálfti. En glamrið varð að þungum höggum, ég hrökk upp og spratt fram úr rúm­inu. Þá fann ég bruna­lykt­ina. Ég opna hurð­ina og kol­svartur reykj­ar­mökk­ur­inn kemur á móti mér,“ skrifar Ellert.Hann býr ásamt syni sínum. Fyrsta hugs­unin var sú að að hann væri í lífs­háska.

Hrópaði á son sinn

„Ég hrópa af öllum lífs og sálar kröftum á strák­inn minn en fékk ekk­ert svar. Náði að kom­ast inn í her­bergið hans en hann var ekki í rúm­inu sínu. Þetta var það skelfi­leg­asta af öllu – að vita ekki um hann,“ skrifar hann.Ellert sá ekki handa sinna skil í kolsvörtu reykj­ar­kóf­inu. Hann reyndi að halda niðrí í sér and­anum og fet­aði sig með­fram veggnum að úti­dyra­hurð­inni og náði að kom­ast fram á stiga­gang.„Ég hafði gripið með mér sím­ann af nátt­borð­inu til að geta hringt á hjálp. Stuttu síðar er slökkvi­liðið komið og Neyð­ar­línan slítur sam­tal­inu. Ég hringi þá í strák­inn minn og til allrar Guðs bless­unar svar­aði hann. Hann hafði ekki verið heima. Allir komust út úr hús­inu heilir á húfi,“ skrifar Ellert.Hann þakkar nágrönnum sínum fyrir þá hug­ul­semi að hlúa að sér þar sem hann stóð hálf­nak­inn fyrir utan heim­ili sitt.

Hrikaleg aðkoma í íbúð­inni.

Mynd: Ellert Grét­ars­son.

Íbúðin og inn­búið eru gjör­ó­nýt, eins og sjá má af myndum. Elds­upp­tök munu hafa verið í fjöltengi í stof­unni.„Það dýr­mætasta sem ég á var ekki það sem brann og eyði­lagð­ist heldur fólkið mitt, fjöl­skylda og vinir sem hafa umvafið mig hlýju og kær­leik og hjálpað mér að kom­ast yfir versta áfallið. Þetta er ekki fyrsta áfallið sem ég tekst á við í líf­inu og þá hefur fólkið mitt alltaf verið til staðar. Það er ómet­an­legt að eiga góða að og það er alls ekki sjálf­sagt. Ekkert er sjálf­sagt í hverfug­leika lífs­ins, hvort það sem eru ást­vinir, heilsan eða bara lífið sjálft. Það er ekk­ert víst að það sem þú átt og hefur í dag verði á sínum stað á morgun. Það er engin trygg­ing fyrir því. Verið þess vegna þakk­lát fyrir það sem þið hafið, hugsið minna um það sem þið teljið ykkur vanta. Ræktið þakk­lætið því þakk­lætið er nátengt ham­ingj­unni,“ skrifar Ellert.

Hann segir í sam­tali við Mannlíf að nú sé hann að jafna sig eftir áfallið. Næsta vika fer svo í að huga að trygg­ingum vegna tjóns­ins og koma líf­inu í fastar skorður.