„Ég hætti bara vegna þess að heilsan klikk­aði hjá mér,“ segir Eyjólfur Pét­urs­son, nýjasti gestur hlað­varps­ins Sjóarinn. Eyjólfur er yngstur Íslend­inga til að verða tog­ara­skipð­stjóri. Rétt rúm­lega tví­tugur stóð hann í brúnni á síðu­tog­ara.

Hann var skip­stjóri á skut­tog­ar­anum Vest­manney frá árunum 1972-1991. Eyjólfur er ann­ál­aður afla­maður. Hann var ekk­ert á leið­inni í land þegar áfallið dundi yfir í miðri veiði­ferð á Vest­mannaey.

Togarinn Vest­mannaey sem Eyjólfur stjórn­aði um ára­bil.

Mynd: Þór­hallur. 123.is

„Ég veikt­ist alvar­lega út á sjó. Það foss­aði blóð út úr aft­ur­end­anum á mér, en ég var með krabba­mein í ristl­inum. Ég var hepp­inn að æxlið sprakk sjálft. Æxlið var svo fjar­lægt þegar 10 cm voru skornir af ristl­inum, botn­langa­meg­inn og æxlið tekið út, en það var ill­kynja. Það hefur aldrei fund­ist neitt síðan. Það var lán í óláni að það skildi fara að blæða úr því. Lækn­ir­inn sagði að: ef þetta hefði fund­ist eftir 10 ár, þá hefði ég verið hætt kom­inn og krabb­inn senni­lega búin að breiða sig út í önnur líf­færi“.

Þú ert þá hætt kom­inn á þess­ari stundu? „Ég var fluttur í land í snatri með þyrlu, en ég man ekk­ert eftir því – ég var hálf rænu­laus.“

Gerðist það þá að nóttu til?

„Ég var búinn að vera í tvo daga með það sem ég kalla „bombu­veiki,“ inn og út af sal­ern­inu. Svo fannst mér lit­ur­inn far­inn að verða svo­lítið skrít­inn, en það end­aði svo á því að það kom bara blóð. Kló­sett­skálin var orðin alveg rauð. Þá fór ég upp og tal­aði við Bigga stýri­mann og lýsti þessu fyrir honum. Ég hélt í fyrstu að þetta væri gyllinæð. Þá kall­aði ég í tal­stöð­ina í Vest­manna­eyjaradío og lýsti þessum veik­indum. Lækn­ir­inn spurði mig, hvar við værum staddir. Ég sagði honum það. „Hvað ertu lengi í land?“ Ég sagði honum það“. Lækn­ir­inn skip­aði honum að hætta veiðum og halda strax á fullri ferð til lands. Hann sagð­ist senda þyrl­una til hjálpar.  Þá sagði Eyjólfur: „Ertu eitt­hvað klikk­aður, þetta er bara ég.“ „Það er alveg sama hvort að það ert þú eða ein­hver annar“.

Eyjólfur Pét­urs­son skip­stjóri.

Skömmu eftir að sam­tal­inu við lækn­inn lauk missti Eyjólfur með­vit­und og man ekk­ert frá því hann kom um borði í þyrl­una og þar til þyrlan lenti í Reykja­vík.

„Ég rank­aði við mér á Reykja­vík­ur­flug­velli og spurði hvar er ég? Ég er alveg klár á því, að ef þetta hefði ekki gerst, þá væri ég ekki á lífi í dag. “