„Ógeðslegasta frumvarp sem lagt hefur verið fram – Íslendingar vilja bjóða fólk á flótta velkomið“

Lög- og blaða­mað­ur­inn Aðal­heiður Ámunda­dóttir kann að munda penn­ann og segir í pistli að „þótt ras­istar leyn­ist í flestum íslenskum stjórn­mála­flokkum hafa þjóð­ern­is­sinnar og flokkar sem hafa útlend­inga­andúð og ras­isma sem sitt helsta stefnu­mál aldrei unnið kosn­inga­sigra hér, líkt og í sumum nágranna­ríkjum okkar.“

Hún bætir við að „mik­ill meiri­hluti Íslend­inga vill bjóða það fólk vel­komið sem leitar skjóls hjá okkur og lang­flestum okkar er alveg sama hvort ein­hver önnur Schengen-þjóð hafi áður lofað skjóli. Ef fólk vill búa hér hjá okkur frekar en í Grikk­landi, höfum við bæði nóg pláss og næga vinnu.“

Katrín Jak­obs­dóttir er for­sæt­is­ráð­herra í núver­andi rík­is­stjórn VG, Fram­sókn­ar­flokks­ins og Sjálf­stæð­is­flokks­ins

Að mati hennar er þó hængur á því „svo virð­ist þó sem báðar hendur rík­is­stjórn­ar­innar séu bundnar. Lögin standa í vegi fyrir gest­risni hennar. Útlend­inga­andúðin er í lög­unum og þeim þarf því miður að fram­fylgja. Þetta er kunn­ug­legt stef; í hvert skipti sem íslenska þjóðin rís upp gegn illsku í garð flótta­fólks beita ráð­herrar lög­gjöf­inni sem málsvörn.“

Aðal­heiður vekur máls á því að „af þessum sökum hefur end­ur­skoðun útlend­inga­laga staðið yfir næstum sleitu­laust frá arab­íska vor­inu þegar mik­ill straumur flótta­fólks leit­aði til Evrópu í leit að skjóli. Það kemur því ekki á óvart að nú kalli ráð­herrar rík­is­stjórn­ar­innar eftir heild­ar­um­ræðu um útlend­inga­lög­gjöf­ina. Við erum flest sam­mála um að eyða þurfi útlend­inga­andúð úr lögum. En það er með hat­rið eins og margt sem sprottið er af illum rótum. Því er komið fyrir milli lína og undir rós. Hverju skrefi í átt til meiri mann­úðar fylgir líka aukin illska. Þrátt fyrir að útlend­inga­andúðin nái aldrei kjöri ræður hún því að gest­risnin fær aldrei að vera mark­mið lag­anna heldur skil­virkni.“

Jón Gunn­ars­son dóms­mála­ráð­herra

Hún segir að „í frum­varpi dóms­mála­ráð­herra sem nú er til með­ferðar á Alþingi er lagt til að allar synj­anir Útlend­inga­stofn­unar kær­ist sjálf­krafa til kæru­nefndar um útlend­inga­mál. Lítur vel út sam­kvæmt orð­anna hljóðan en þýðir í raun að umsækj­and­inn hefur mun styttri tíma til að und­ir­búa varnir sínar gegn brott­vísun. Þrengja á að mögu­leikum fólks til fjöl­skyldu­sam­ein­ingar og heim­ila Útlend­inga­stofnun að skerða eða fella niður rétt hæl­is­leit­enda til grunn­þjón­ustu á borð við fæði, hús­næði og nauð­syn­lega heil­brigð­is­þjón­ustu þegar ákvörðun um brott­vísun liggur fyrir.“

Aðal­heiður bætir þessu við í lokin:

„Það er ekki að ástæðu­lausu að þetta frum­varp hefur verið kallað ógeðs­leg­asta frum­varp sem lagt hefur verið fram. Svona er afrakstur heild­ar­um­ræðu um útlend­inga­lög­gjöf­ina. Það er trún­að­ar­brestur í þessum mála­flokki sem er til­kom­inn af því að venju­legir Íslend­ingar vilja bjóða fólk á flótta vel­komið en stjórn­völd vilja reka það á dyr með skil­virkum hætti. Í því liggur ágrein­ing­ur­inn en ekki í laga­tækni­legum útfærslum.“