Guðbjörg Inga Guð­jóns­dóttir. Kölluð Gugga. Byrjaði ung að drekka og dópa. Innbrot. Vændi. Ofbeldi. Varð vitni að morði. Hún kynnt­ist ást­inni sinni í neyslu og ástin dó síðar úr krabba. Hún syrgir Jóa sinn, en bæði fóru í með­ferð og áttu saman nokkur ár edrú. Í dag er hún öryrki og seg­ist vera góð við dýr og menn. Hver eru skila­boð Guggu til þeirra sem eru að prófa? Prófa að drekka. Dópa. „Helst vildi ég að þessir krakkar segðu „nei“.“ Guðbjörg Inga Guð­jóns­dóttir er í helg­ar­við­tali Mannlífs. Hún ræðir við Svövu Jóns­dóttur, lítur yfir far­inn veg og talar í ein­lægni um það sem á daga hennar hefur drifið.

„Ég var 14 ára. Ég átti kærasta og var með honum í tvö ár. Ég flutti út frá ömmu þegar ég var 14 ára og heim til hans og við fórum að stela víni frá mömmu hans og pabba. Þau voru líka alkó­hólistar. Svo vorum við bara að drekka með þeim og þeim fannst það bara sjálf­sagt. Þau bara pældu ekki í að ég væri bara 14 ára. Ég drakk svona aðra hverja til þriðju hverja helgi til 16 ára og svo hætti ég með þessum strák þegar ég var 16 ára og fór að drekka rosa­lega mikið og nota hass.

17 ára byrj­aði ég að nota amfetamín og sprauta mig og nota hass, pillur og vín. 19 ára var ég orðin ofboðs­lega veikur alkó­hólisti sem réð ekki við lífið og það fór bara niður á við. Ég var orðin rosa­lega horuð og ég var komin með lifr­ar­bólgu C. Ég fór á Vog þegar ég var 16 ára og mér fannst ég þá læra hvernig maður ætti að vera og hvaða pillur maður ætti að taka. En ég fatt­aði þá að ég væri kannski ekki aum­ingi, heldur væri ég með sjúk­dóm, en ég vildi ekk­ert við­ur­kenna það samt strax. Það var ekki fyrr en ég var 25 ára að ég við­ur­kenndi að ég væri alkó­hólisti.“

Lesa meira hér.