Gugga talar um sorgina: „Ég var í 20 mánuði lokuð hérna inni“

Guðbjörg Inga Guð­jóns­dóttir. Kölluð Gugga. Byrjaði ung að drekka og dópa. Innbrot. Vændi. Ofbeldi. Varð vitni að morði. Hún kynnt­ist ást­inni sinni í neyslu og ástin dó síðar úr krabba. Hún syrgir Jóa sinn, en bæði fóru í með­ferð og áttu saman nokkur ár edrú. Í dag er hún öryrki og seg­ist vera góð við dýr og menn. Hver eru skila­boð Guggu til þeirra sem eru að prófa? Prófa að drekka. Dópa. „Helst vildi ég að þessir krakkar segðu „nei“.“ Hún ræðir við Svövu Jóns­dóttur, lítur yfir far­inn veg og talar í ein­lægni um það sem á daga hennar hefur drifið.

Sorgin. Gugga talar um sorg­ina.

„Ég var í 20 mán­uði lokuð hérna inni. Ég átti erfitt með að fara í sturtu; þrífa mig og elda mat. Ég bara fór með dýrin út og gaf þeim að borða. Jú, ég þurfti nátt­úr­lega að fara í búð­ina og ég fór stundum út að borða með stelp­unum. En ég var með ofboðs­lega mik­inn kvíða og rosa­lega mikið þung­lyndi og ég hugs­aði um Jóa allan dag­inn. Ég var svona langt niðri í 20 mán­uði og þá fór ég að létt­ast og er ekki svona sorg­mædd í dag. Ég er miklu glað­ari, en ég var sett á þung­lynd­is­lyf. Ég segi ekki að ég sé kvíða­laus og þung­lyndið er ekk­ert alveg farið. En ég fékk áhuga á íbúð­inni sem er alltaf hrein og fín og það er alltaf vel þurrkað af öllu og gólfið er hreint og dýrin fá vel að borða. Ég hitti vin­kon­urnar og ég er byrjuð aftur á AA-fundum. Ég fór ekki á fundi í sjö mán­uði eftir að Jói dó. Ég var svo ofboðs­lega sorg­mædd. Þetta er allt öðru­vísi sorg en sú sorg sem ég upp­lifði þegar ég var í neyslu. Þessi er miklu dýpri og heil­brigð­ari.“

Hún saknar Jóa. Hún saknar raddar hans. Hlát­urs­ins. „Hann var ofsa­lega mik­ill karakter, hann Jói minn. Hann var stór karakter og lífið er pínu lit­laus­ara eftir að hann fór. Ég var ofsa­lega ein­mana þegar hann fór. Mér fannst ég missa helm­ing­inn af mér og hluta af hjart­anu. Mér fannst hjartað í mér deyja þegar hann dó og það var ekk­ert líf í aug­unum á mér.“

Lesa meira hér.