Katrín og Bjarni ósammála um viðskipti stórútgerða

Katrín Jak­obs­dóttir, for­sæt­is­ráð­herra, seg­ist hafa áhyggjur af því að sam­þjöppun í sjáv­ar­út­vegi verði of mikil eftir kaup Síld­ar­vinnsl­unnar á útgerð­inni Vísi í Grinda­vík. Þetta kemur fram á RÚV.

Katrín segir meðal ann­ars að Sam­keppn­is­eft­ir­litið og Fiski­stofa séu með það til skoð­unar hvort afla­heim­ildir fari yfir kvóta­þakið eftir kaupin. Hún seg­ist hafa þá skoðun að end­ur­skoða verði reglu­verkið, bæði varð­andi kvóta­þak og tengda eig­endur.

„Það er búið að vera tölu­verð umræða um það á und­an­förnum miss­erum að það þurfi að skerpa mjög á þeim reglum,“ segir Katrín í sam­tali við RÚV.

Hún seg­ist einnig hafa áhyggjur af áhrifum á byggð­ar­lögin í land­inu. „Við erum auð­vitað með sögu þar sem við höfum oft séð að hag­ræð­ing hefur ráðið för en ekki sjón­ar­mið um sam­fé­lags­lega ábyrgð eða byggða­festu. Þannig að ég hef líka áhyggjur af því.“

Katrín kveðst einnig hafa áhyggjur af til­flutn­ingi auðs sem eigi sér stað í kringum við­skipti á þessu tagi. Það megi setja í sam­hengi við laga­á­kvæði þar sem segir að auð­lindin sé sam­eign þjóð­ar­innar.

„Þá aftur vakna spurn­ingar um gjald­töku, þegar svona við­skipti eiga sér stað,“ segir hún og bætir við að um sé að ræða eitt þeirra atriða sem til skoð­unar séu hjá mat­væla­ráð­herra, Svandísi Svav­ars­dóttur.

Segir marga ala á sundrungu

Frétta­blaðið ræddi við Bjarna Bene­dikts­son, fjár­mála­ráð­herra, að loknum rík­is­stjórn­ar­fundi í morgun. Hann sagði enga ástæðu til ann­ars en að ætla að áfram yrði vel rekin og umfangs­mikil fram­leiðsla í Grinda­vík. Hann sér ekki ástæðu til þess að hafa áhyggjur af kaupum og sölu Vísis.

Bjarni sagði marga ala á sundr­ungu vegna fisk­veiði­kerf­is­ins, þegar blaða­maður Frétta­blaðs­ins spurði hann hvort við­skiptin kæmu til með að auka sundr­ungu um kerfið, sem hafi verið umdeilt fyrir.

Mál Guð­bjarg­ar­innar og Hrannar hf. á Ísafirði hefur verið rifjað upp í tengslum við kaup Síld­ar­vinnsl­unnar á Vísi, en félög í eigu Samherja eiga stóran hlut í Síld­ar­vinnsl­unni. Þegar útgerðin á Ísafirði var keypt voru svipuð lof­orð á lofti líkt og nú eru í Grinda­vík, um að starf­semin yrði áfram í heima­byggð. Það gekk hins vegar ekki eftir og Ísfirð­ingar sátu eftir með sárt ennið.

Lesa má um það mál í bak­sýn­is­spegli hér.