Flosi Þor­geirs­son er eitt­hvert það frum­leg­asta spútnik sem ratað hefur á íslenskan stjörnu­himin.

Hlað­varpið Draugar for­tíðar í umsjón Flosa og Ljóta hálf­vit­ans, Baldurs Ragn­ars­sonar, hefur slegið ræki­lega í gegn og þeim hefur tek­ist það ómögu­lega, að gera mann­kyns­sög­una skemmti­lega. Draug­arnir eru upp­lýsandi eins og ætla mætti, en vin­átta þeirra félaga er ann­ars heims, enda eins og þeir komi hvor úr sínu sól­kerf­inu.

Flosi hefur óhræddur rætt lam­andi kvíða sinn og þung­lyndi og um dag­inn heyrðu hlust­endur þegar Flosi hljóm­aði eins og upp­vakn­ingur, svo Baldur ákvað að slá upp­tök­una af í miðjum inn­gangi og svo var klippt á mun hress­ari Flosa sem tek­inn var upp dögum seinna. Ofan á fróð­leik­inn hafa þeir félagar náð að opna umræðu um líðan og minnt hressi­lega á að drumbs­háttur og jaxla­bit eru mis­skilin karl­mennska þeirra sem kunna ekki að taka á hlutum. Einn hlust­andi orð­aði það svo, að Flosi væri með áferð­ar­fal­legan drunga, því þrátt fyrir mis­jafna daga væri kapp­inn aldrei leið­in­legur. Okkur fýsti að vita meira um þennan Ham-pönk­ara með ótal hatt­ana.

Fjöl­skyldu­hagir? Tví­frá­skil­inn ein­stæð­ingur. Tvö upp­komin börn.

Menntun/atvinna? Sjúkra­liði og fór svo á gam­als aldri í sagn­fræð­ina. Fannst allt í einu gaman í skóla.

Upp­á­halds­sjón­varps­efni? Fawlty Towers, X-Files, Buffy the Vampire Slayer, Breaking Bad, The Wire, Dark, Rick & Morty, Star Trek TNG, Firefly, The Expanse, The Boys, Bottom, South Park, The Prisoner, What We Do in the Shadows.

Leikari? Vincent Price, Christopher Lee, Toni Collette, Matti Pellon­pää, Marcia Gay Harden, Toshiro Mifune.

Rit­höf­undur? Phillip K. Dick, Frank Herbert, Ursula K. Le Guin, Halldór Laxness, Sjón, Dan Simmons, Stephen King, Iain Banks, Richard Matheson.

Bók eða bíó? Bók. Bíó er dautt og búið, en ég er svo hepp­inn að ég fékk að kynn­ast töfrum þess.

Besti matur? Hákarl.

Kók eða pepsí? Kók og enn betra sé þess neytt í hófi.

Fal­leg­asti stað­ur­inn? Rauða­sandur, Askja, Ásbyrgi, Monument Valley í Arizona, White Sands í New Mexico, Grand Canyon, list­inn er enda­laus enda er þetta fal­leg pláneta… ennþá. 

Hvað er skemmti­legt? Að hlæja og gráta með skemmti­legu fólki.

Hvað er leið­in­legt? Að þurfa að umgang­ast leið­in­legt fólk sem dregur úr manni lífs­kraft­inn.

Hvaða flokkur? Er þetta um stjórn­mál? Hef kosið alla flokka. Fer bara eftir fram­bjóð­endum og stefnu­málum hverju sinni. Fólk sem heldur með stjórn­mála­flokki eins og sumir halda með Liverpool, er ekki heilt á geði.

Hvaða skemmti­staður? Stofan mín. Þar er La-Z-Boy, 65 tomma sjón­varp, stór bóka­hilla, tölva, gítar og gít­armagn­ari. Þarf eitt­hvað meira?

Kostir? Fróður, ágæt­lega greindur, með kímni­gáfu, kann að segja frá hlutum svo fólk hlusti, þol­in­móður, má ekk­ert aumt sjá.

Lestir? Þung­lyndur og kvíð­inn, mis­lyndur, stundum með stuttan þráð, for­dóma­fullur og læt gremju stjórna mér of oft.

Hver er fynd­inn? Hef sankað að mér vinum og kunn­ingjum sem allir eru óstjórn­lega fyndnir. Félagar mínir HAM koma mér oft til að grenja úr hlátri.

Hver er leið­in­legur? Hefur tek­ist að losna við flest þannig fólk úr lífi mínu. Lífið er of stutt til að umgang­ast leið­in­legt fólk.

Trúir þú á til­vist drauga? Nei, en mér finnst þeir æðis­legir.

Stærsta augna­blikið? Sjá börnin mín fæð­ast, útskrif­ast úr sagn­fræði í HÍ og að gefa út fyrstu sóló­plöt­una.

Mestu von­brigðin? Ég held með Liverpool, svo af þeim er meira en nóg…

Hver er draum­ur­inn? Að ferð­ast meira og halda áfram að gera tón­list (eða aðra list) með hæfi­leik­a­ríku fólki. Líka að fljúga í orr­ustu­þotu.

Mesta afrek sem þú hefur unnið á þessu ári? Halda mér á lífi? Nei, ókei… það er lík­lega að gefa plöt­una mína út á vínyl. 

Ertu búinn að ná öllum þínum mark­miðum? Ég set mér eig­in­lega aldrei mark­mið, það endar bara með skelf­ingu.

Manstu eftir ein­hverjum brand­ara? Ég var í barna­skóla með strák sem hét Brandur Ari. Ég man alveg eftir honum.

Vand­ræða­leg­asta augna­blikið? Að kalla á kærust­una, en nota nafn fyrr­ver­andi. Svo prump­aði ég í jóga­tíma. Það var fer­legt.

Sorg­leg­asta stundin? Að sjá á bak föður mínum og bróður var vont. Ég hefði viljað meiri tíma með þeim. Þeir voru góðir menn.

Mesta gleðin? Að sjá krakk­ana mína verða að góðu fólki með ríka rétt­læt­is­kennd og mik­inn húmor. 

Mik­il­væg­ast í líf­inu? Standa með sjálfum sér og ekki rífa sig niður. Þetta er mitt líf og ég lifi því eins og ég vil.

Stækk­un­ar­glerið birt­ist í nýjasta tíma­riti Mannlífs.