Páll segir almenning féflettann: „Plata nógu marga til að halda svikamyllunni gangandi“

Páll Vil­hjálms­son, blogg­ari á Morg­un­blað­inu er ekki sáttur við það sem hann kallar vinstri­fjöl­miðla. „Vinstri­flokkar og fjöl­miðlar þeirra eru fitu­lag á þjóð­ar­lík­am­anum sem þykknar með auk­inni vel­megun.“

Hann gefur ekki mikið fyrir íslenska fjöl­miðla sem hann segir stofna flokka til að kom­ast á rík­is­jöt­una. „Mark­miðið er að ná í nægi­lega mörg atkvæði, um 2,5%, og fá rík­isfé.“

En aðal­mark­miðið að hans mati, er að fá þægi­lega inni­vinnu, vel­borg­aða með frjálsum vinnu­tíma.

Hér má rýna betur í það sem Páll er ósáttur við:

„Nýr fjöl­mið­ill sós­í­alista­for­ingj­ans Gunnars Smára bæt­ist við flóru vinstri­fjöl­miðla. Fyrir á fleti eru RÚV, Stundin og Kjarninn, RSK-miðlar. Nú kemur í góðar þarfir rík­is­styrkur Sós­í­alista­flokks­ins. RSK-miðlar eru á rík­is­fram­færi, RÚV alfarið.

Aðrir miðlar með sömu rit­stjórn­ar­stefnu eru Mannlíf og Frétta­blaðið. Báðar útgáf­urnar eru með auð­mannaí­vafi.

Á fjöl­miðla­mark­aði má þekkja aðferða­fræði vinstri­manna úr flokkspóli­tík. Þeir stofna flokka til að kom­ast á rík­is­jöt­una. Flokk­arnir fara hver í sínu lagi á kosn­inga­veiði­lendur að elta uppi kjós­endur fyrir hvert kjör­tíma­bil. Mark­miðið er að ná í nægi­lega mörg atkvæði, um 2,5%, og fá rík­isfé.

Flokkar vinstri­manna bjóða hver upp á sína útgáf­una af vinstripóli­tík og sama gera vinstri­m­iðl­arnir. Þar er bita­munur en ekki fjár. Að baki liggur hugs­unin að á hverjum tíma sé hægt að plata nógu marga til að fylkja liði um ein­hverja vinstri­sér­visku.

Í leið­angri Gunnars Smára er end­ur­nýtt sam­fylk­ing­ar­fólk, Ólína fyrrum þing­maður, Vg-lið­inn Þóra Ásgeirs og eflaust fleiri.

Bæði í flokkspóli­tík og fjöl­miðla­rekstri er mark­miðið það sama; að fá þægi­lega inni­vinnu vel­borg­aða með frjálsum vinnu­tíma. Her­fræðin er alltaf að féfletta almenn­ing með einum eða öðrum hætti.

Einu liða­mótin sem vinstri­menn nenna að hreyfa eru þar sem kjálki mætir kúpu. Mál­beinið gefur sístreymi orða er flæða fram í fjöl­miðlum og á þjóð­ar­sam­kund­unni. Vit­an­lega er ekk­ert að marka orðin. En, sem sagt, á hverjum tíma er hægt að plata nógu marga til að halda svika­myll­unni gang­andi. Þannig er tryggt fram­lag úr rík­is­sjóði og þannig er almenn­ingur féflettur.

Vinstri­flokkar og fjöl­miðlar þeirra eru fitu­lag á þjóð­ar­lík­am­anum sem þykknar með auk­inni vel­megun.“