Guð­laugur Þór Þórð­ar­son er í nýju helg­ar­blaði Mannlífs.Þar talar hann meðal ann­ars um slysin, úrslitin í for­manns­kjör­inu, áherslu­mál sín, mál­efni norð­ur­slóða og hæl­is­leit­enda, skipu­lagða glæp­a­starf­semi og lofts­lags­breyt­ingar, hverju hann hefur komið til leiðar á Alþingi í gegnum árin, fjöl­skyld­una og sorg­ina.

Mynd: Kazuma Takigawa

Guð­laugur Þór seg­ist hafa ökkla­brotnað þegar hann var í vit­lausu húsi og á leið í annað vit­laust hús og fór yfir stein­hleðslu. Þar rann hann og datt og fann strax að hann væri fót­brot­inn. „Þetta var sárt en ekk­ert í lík­ingu við það að kveikja í sér,“ segir ráð­herr­ann sem brennd­ist illa fyrir nokkrum árum síðan. „Þetta var skömmu fyrir jól og við vorum með kveikt á kertum hér og þar. Ég tók ekki eftir kerti í glugga­kistu sem ég stóð upp við og svo fór sem fór.“

Hversu slæmur var brun­inn?
„Hann var slæmur. Hann var djúpur ann­ars stigs bruni og ég var á spít­ala í tvær eða þrjár vikur. Það var miklu alvar­legra heldur en ökkla­brotið.“
Hvað með ör?
„Ég er með land­kort af Texas á bak­inu en það er allt í lagi.“
Hefði ráð­herr­ann viljað hafa landa­kort með öðru ríki á á bak­inu?
„Nei. Móð­ur­systir mín bjó í Texas og ég fór oft þangað þannig að mér er hlýtt til Texas. Þannig að það er allt í lagi.“

Guð­laugur Þór er vanur því að verða fyrir skakka­föllum. Slasa sig.
„Það er af nógu að taka. Fyrsta æskuminn­ing mín er þegar maður í hvítum sloppi benti á mömmu og spurði hvaða kona þetta væri og ég sagði „Sonja Guð­laugs­dóttir“. Þá var ég höf­uð­kúpu­brot­inn á spít­ala á Akranesi,“ segir hann en við­talið má lesa í heild sinni í nýju helg­ar­blaði Mannlífs