Guð­laugur Þór féll og fót­brotn­aði og sótti lands­fund Sjálf­stæð­is­flokks­ins á hækjum þar sem hann bauð sig fram gegn sitj­andi for­manni, Bjarna Bene­dikts­syni, og laut svo í lægra haldi. Í nýju helg­ar­baði Mannlífs talar Guð­laugur meðal ann­ars um kosn­ing­arnar. En má líkja fall­inu við stein­hleðsl­una og röngu húsin við það fall? Þá byltu?

Mynd: Kazuma Takigawa

„Nei, ég geri það nú ekki. Auðvitað er það þannig að þegar maður fer í fram­boð þá vill maður ná settu marki. Hins vegar er ég mjög stoltur af þessu fram­boði og að fá yfir 40% gegn sitj­andi for­manni sem er í rík­is­stjórn; að yfir 40% lands­fund­ar­full­trúa velji mann,“ segir Guð­laugur Þór og nefnir traustið og jákvæðu við­brögðin á fund­inum sem hann fann í tengslum við áherslur sínar. „Mér fynd­ist ég vera van­þakk­látur ef ég væri ekki stoltur og ánægður með að hafa fengið þann stuðn­ing. Þannig að mér líður mjög vel með þessa ákvörðun og ég er líka ánægður með við­brögðin við áherslum mínum. Fólk í Sjálf­stæð­is­flokknum er almennt sam­mála um að við getum gert betur og eigum að geta gert betur. Við eigum að leggja áherslu á þau grunn­gildi sem við höfum hvort sem það er frelsið, stétt með stétt, jöfn tæki­færi, ráð­deild og annað það sem við stöndum fyrir. Við setjum markið hærra og við eigum að geta gert betur og það er ekki bara mik­il­vægt fyrir okkur. Það er mik­il­vægt fyrir þjóð­ina.“

En finnur Guð­laugur Þór samt ekki fyrir von­brigðum?
„Eins og ég segi; maður fer í fram­boð til þess að ná kjöri en á sama tíma var ljóst alveg frá upp­hafi að það væri erfitt.“