Karl­mann­inum er engin laun­ung á því, að kona vill geðj­ast honum og honum geðj­ast meira að segja að því. Hitt gremst honum, að við van­metum hann, er við reynum að veiða hann í net okkar með kænsku­brögðum, sem ekki byggj­ast á tryggri und­ir­stöðu.

Svo mælist Joan Bennet í bók sem á íslensku var nefnd Aðlað­andi er konan ánægð. 

Bak­sýn­is­speg­ill kvölds­ins er hús­lestur úr þess­ari grát­bros­legu bók sem sýnir hvað skýr­ast, svart á hvítu, hvernig afstaða til kynj­anna hefur breyst gríð­ar­lega frá eft­ir­stríðs­ár­unum.

Leiðréttið aldrei karlmann

Í kafl­anum Að geðj­ast karl­mönnum er margan gull­mol­ann að finna. Grípum niður í þau ráð sem konum er þar gefin.

Leið­réttið aldrei karl­mann að öðrum við­stöddum, mál­færi hans, skoð­anir, né setjið út á hegðun hans og siði.

Guð forði nokk­urri konu frá að særa stolt karl­manns!

Svíkið ekki gefið lof­orð um stefnu­mót, þó að yður bjóð­ist annað skemmti­legra.

Hans skemmtun hlýtur jú að ganga fyrir.

Segið engum manni ósatt. Neitið að svara eða sneiðið hjá því, en ljúgi ekki upp í opið geðið á honum. Það kemst upp.

Þarna getur vart annað verið en verið sé að vísa til yfir­grips­meiri meiri greindar karla en kvenna.

Setjið móð­ur­til­finn­ing­una á hill­una og leyfið mann­inum að ráða þá stuttu stund sem hann býður yður út. Þér verður sjálf­sagt undr­andi yfir, hve gaman það er að láta dekra þannig við sig.

Þetta segir sig jú sjálft.

Biðjið, skrifið ekki og forðizt kald­hæðni. Karlmenn hata og hafa alltaf hatað hæðni allt frá því, er þeir voru á skóla­bekknum; þeir höt­uðu hæðni kenn­ar­ans, hæðni kon­unnar geta þeir aldrei fyr­ir­gefið. 

Uh……Er eitt­hvað hægt að segja við þess­ari full­yrð­ingu?

Er fráfælandi fyrir karlmenn

Annar partur bók­ar­innar fjallar um hvernig útliti konu skuli háttað vilji hún vekja athygli karl­manna og er þess vand­lega gætt að minna konur á að særa aldrei stolt karl­pen­ings­ins.

Þeir kæra sig ekki um að fara hall­oka eða verða vísað á bug. Þeir forð­ast því meyj­una, sem virð­ist þeim svo miklu framar í útliti, að þeir gera sér engar vonir um að ná hylli hennar. Vertu ekki þannig að eng­inn þori að nálg­ast þig. Allt of skraut­leg greiðsla, of farðað and­lit, of áber­andi kjóll – allt er þetta frá­fælandi fyrir karl­menn.

Veittu fylgi­naut þínum þann heiður að gefa honum óskipta athygli þína, er hann talar við þig. Sýndu ánægju þína yfir þeirri skemmtun sem hann kann að veita þér. Vertu ekki að lát­ast vera nein heims­kona í háttum þínum.

Þeir kunna vel við fallega fótleggi

Höfundur er aug­ljós­lega sér­fræð­ingur í smekk karl­manna eins og sjá má af eft­ir­far­andi alhæf­ingum:

Karlmenn hríf­ast frekar af glað­legu and­liti en mjög fríðu. Ánægjan, sem karl­menn hafa af því að horfa á ólund­ar­legt and­lit, er aðeins fólgin í vit­neskj­unni um að þeir þurfi ekki að hafa þau fyrir augum alla daga.

Karlmenn kjósa heldur konu sem er kven­leg, en hina sem er áber­andi fegruð og nýtízkuleg. Þeim geðj­ast að hári, sem er mjúkt á að líta, hreint og gljá­andi. Þeim líkar vel vara­litur, en mis­líkar að hann sé eins og klessu­verk. Þeir kunna vel við venju­lega liti, blátt, ljós­rautt, mar­ínu­blátt, rautt, en þeir kunna illa við áber­andi lita­sam­setn­ingar. Þeir kunna vel við fal­lega hatta, helst frekar stóra, en þeir kunna illa við ein­kenni­lega lagað filt eða strá, sem þeim finnst skrýtið og fara illa. Þeir kunna vel við föt, sem fara vel og dylja ekki, að þér eru kven­vera. En þeir kunna illa við gróf og fyr­ir­ferð­ar­mikil föt, sem hylja allt vaxt­ar­lag. Þeir vilja fyrir hvern mun losna við að sjá í gegn það sem inn­an­klæða er, eins og mjaðma­belti eða líf­stykki.

Þeir kunna vel við fal­lega fót­leggi.

Drekkið ekki áfengi

Það var aug­ljós­lega engin #metoo hreyf­ing komin árið 1945 eins og lesa má:

Þegar maður, sem lítur á yður, hefur virt fyrir sér and­lit yðar og klæða­burð, veitir hann athygli svip­brigðum yðar. Vitandi eða óað­vit­andi athugar hann hvort þér eruð „lif­andi“ vera, rösk­leg á að líta.

Þau áhrif, sem hann verður fyrir, nærst allra fyrstu sýn, eru undir fjöri yðar og rösk­leika komin. Með fjöri á ég ekki við ung­meyj­ar­leg láta­læti og fliss, heldur lífs­fjör, blátt áfram, frjáls­lega fram­komu, sem ber vott um lífs­þrótt, lif­andi áhuga og greind.

Drekkið ekki áfengi svo þér verðið ekki kennd eða ást­leitin og sýnið ekki mann­inum nein blíðu­at­lot, þó sak­leys­is­leg séu. Það kann að mis­skilj­ast og er rangt gagn­vart mann­inum.

Svo mörg voru þau orð. Bókin var íslenskuð árið 1945.

Þessi speg­ill birt­ist áður 26 júní 2021.