Sig­ur­laug Helga segir átak­an­lega sögu sína í nýju helg­ar­blaði Mannlífs en end­aði hún tvisvar sinnum í önd­un­ar­vél á sama árinu. Það sem blasti við henni á gjör­gæsl­unni voru Svart­höfði sjálfur, Sith lávarður Stjörnu­stríðs mynd­anna, E.T., sem lík­lega hefur þá ekki náð síma­sam­bandi við heim­kynni sín, og fleiri fígúrur úr ýmsum bíó­myndum.

„Ég var nátt­úru­lega á miklum lyfjum og ennþá mjög veik. Ég vakn­aði með rosa­lega miklar ofskynj­anir og ég get eig­in­lega hlegið að því í dag. Ég sem­sagt sá gjör­gæsl­una þannig að ég sé bara ein­hverjar sci-fi fígúrur út um allt. Svart­höfða og bara E.T. og bara allskyns fígúrur úr ein­hverjum bíó­myndum. Í her­berg­inu við hlið­ina á þá sé ég hjúkr­un­ar­fræð­inga og lækna með ein­hvers­konar fígúru í önd­un­ar­vél að mæla lífs­mörk. Þetta var rosa­lega skrítið að ég var nátt­uru­lega í þannig ástandi að þetta virk­aði raun­veru­legt. Þegar ég vakn­aði þá gat ég ekki talað en ég hugs­aði með mér „Hvað í and­skot­anum er í gangi hérna? Er eng­inn með eft­ir­lit með þessu fólki? Veit eng­inn hvað er að ger­ast?“. Ég var orðin hneyksluð og ég hugs­aði með mér að ég gæti ekki horft upp á þetta. Ég hringi sjálf í Ölmu Möller þegar ég losna héðan“.

Starfs­fólk sjúkra­húss­ins fór þá að huga að henni. Hún var spurð spurn­inga til að athuga hversu vel eða illa áttuð hún væri. Hún var spurð hver hún væri og hvaða ár væri. Það tók hana svolitla stund að ná áttum. Hún var, eins og hún segir sjálf, svo­lítið síð­ust með frétt­irnar því hún vissi ekki hversu lengi henni hafi verið haldið sof­andi. Hún fór að hugsa hvar börn hennar væru, hver afdrif katt­ar­ins hennar væru. Það sem hræddi hana á þeirri stundu að allt skamm­tíma­minni hennar var sem það hefði gufað upp. Sem dæmi fannst henni hún vera að hitta hjúkr­un­ar­fræð­ing í fyrsta sinn sem þó hafði heim­sótt hana fimm mín­útum áður. Hún var á þessum tíma­punkti farin að halda að þarna hlyti raunin að vera sú að lækn­arnir héldu að hún væri heila­biluð og það væri verið að áforma um hvaða stofnun ætti að vista hana á.

Ástandið á henni skán­aði þó þegar líða tók á dag­inn og hún fékk málið og minnið að ein­hverju leyti til baka. Hjúkr­un­ar­fræð­ingur kom svo til hennar og tjáði henni að það væri búið að hafa sam­band sjúkra­húss­prest við fyrir hana.
Viðtalið má lesa í heild sinni í helg­ar­blaði Mannlífs.